ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ, Η [ξανά]

θα παίζει αλλού ο γιαννάκης
μιας που πάλι βαρέθηκε το σπίτι του...
.
http://ogiannakispaizei.blogspot.com/
.
ασταθές ζώδιο
.

.
.
.
.
.
.
.
.

ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ, Ο

αυτό το βράδυ είναι διαφορετικό.
.
απόψε πίστεψα πάλι στην φιλία.
συνολικά.
.
και αν η ζωή μου έχει γρατζουνιστεί
και όσο κι αν προσπαθώ να ενταχθώ
στον προτεινόμενο κύκλο
.
δεν θα μπορέσω, δεν θα πάρω.
.
στην υγειά σας ,κουτά αγόρια.
δεν θα σας μοιάσω.
.
ούτε εγώ, ούτε οι φίλοι μου.
.
θα είμαστε εμείς και εσείς.
.
.
.
.
ΚΛΙΚ

ΜΩΡΑ, ΓΛΥΚΑ

ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ, Η

ΜΠΛΟΥΜ, ΤΟ

αν κοιτάς τους ανθρώπους, ως άνθρωπος μετρά και ο εαυτός σου,
σαν διάφανα δοχεία, που
.
μέσα τους ζούνε καρδιές κόκκινες και μυαλά γαλάζια,
σαν χρυσόψαρα σε γυάλα, κοκκινόψαρα και γαλαζόψαρα, που
.
τσουγκρίζουν μεταξύ τους σαν ποτήρια σε γιορτή και κοιτούν το ένα το άλλο,
τα ψάρια, οι καρδιές και τα μυαλά, αν
.
κοιτάς αυτά τα ενυδρεία, όπως κοιτούν τα μυαλά τις καρδιές,
στρίβεις δεξιά, η αριστερά, δεν έχει σημασία και ξεχνάς, αν
.
κοιτάζεις όπως τα μυαλά κοιτούν τα μυαλά, διασκεδάζεις, και αν
κοιτάς όπως οι καρδιές τις καρδιές, δεν ξεχνάς.
.
στο παράλογο αυτό σχήμα δεν παίρνω θέση απλώς σπαρταράω +
.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ, Η

τα χρόνια ,που όσο φως,

τόσες σκιές

λινό σεντόνι, που όσες ίνες,

τόσοι και οι άνθρωποι

κατασκευή
την κατασκευή, με μια επέτειο τραγουδάμε .
δεν αισθάνομαι, είμαι παγωμένος
. αναλγησία λέγεται
οι δάσκαλοί μου την ονομάζουν απευαισθητοποίηση
πηγάζει από τον κορεσμό .
από τον κορεσμό και από την συνήθεια
. η κατασκευή σαν να έφτασε στον υψηλότερο συντελεστή δόμησης
και αφού δεν μπορώ να επεκταθώ προς τα πάνω
θα πρέπει να ομορφύνω
να αναδιακοσμήσω
.
επειδή είμαι τυχερός άνθρωπος

ελπίζω

. 2321982

ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ, Ο

.
.


αγαπημένε μου Νικόλα,
.
γύρισα χθες το πρωί σπίτι μου και το μυαλό μου δεν ξεκολλούσε
από τις Βερσαλλίες.
67.000 τετραγωνικά μέτρα, 700 δωμάτια, 55 συντριβάνια.
βασιλικό ανάκτορο. βασιλική χέστρα.
.
μου είπε όταν με χώρισε,
δεν είμαι καλά με τον εαυτό μου, ψάχνω να βρω απαντήσεις,
εσύ είσαι τέλειος και δεν έχω κανένα παράπονο
αλλά θέλω χρόνο για εμένα.
με αφορά να μην με θεωρεί ηλίθιο.
μα με θεώρησε και με θεωρεί.
και είναι κρίμα που δεν θα μάθει ποτέ
ότι γνωρίζω την απάτη του.
ξέρω.
.
ένας βασιλιάς ,που χέζει στους διαδρόμους του παλατιού του, είναι.
ένας χέστης με κολώνια.

με εκτίμηση
Γιαννάκης
.
.
.

.
.
.

ΟΥΦ, ΤΟ

.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.

* * *

.
.
κρυμμένος στο συρτάρι μου
με τα στιλό και τα μολύβια
τα μάτια μου είναι ίδια
τα μάτια σου είναι ίδια
και ας είχαμε τα αρχίδια
να δούμε την ζωή
με όρους δαρβινικούς
απλούς
φυτικούς
και ζωικούς
με φόβους
γονιδιακούς
να δούμε τη ζωή
ας είχαμε τα αρχίδια
να βρούμε την αρχή
να φτιάξουμε μαλλί
με τζελ ή με χωρίς
λυγίσαμε νωρίς
να μείνεις δεν μπορείς
ακούω και ακούς
ήχους ψηφιακούς
αχνούς
μαγικούς
και αχνούς
και αχνούς ,αν ακούς
τ' αυτιά μου είναι ίδια
τ' αυτιά σου είναι ίδια
να φύγεις δεν μπορείς
με εμένα ή και χωρίς

* * *

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

κρυμμένος στο συρτάρι μου
με τα στιλό και τα μολύβια
τα μάτια μου είναι ίδια
τα μάτια σου είναι ίδια
και ας είχαμε τα αρχίδια
να δούμε την ζωή
με όρους δαρβινικούς
απλούς
φυτικούς
και ζωικούς
με φόβους
γονιδιακούς
να δούμε τη ζωή
ας είχαμε τα αρχίδια
να βρούμε την αρχή
να φτιάξουμε μαλλί
με τζελ ή με χωρίς
λυγίσαμε νωρίς
να μείνεις δεν μπορείς
ακούω και ακούς
ήχους ψηφιακούς
αχνούς
μαγικούς
και αχνούς
και αχνούς ,αν ακούς
τ' αυτιά μου είναι ίδια
τ' αυτιά σου είναι ίδια
να φύγεις δεν μπορείς
με εμένα ή και χωρίς
μα δεν με νοιάζει το χωρίς
.
.
.

ΕΚΠΤΩΤΟΙ, ΟΙ

στο πουθενά και στο χάος,δεν έχεις κλειδιά και πως να μπεις, και πως να βγεις, όταν θα πρέπει και πως να κλάψω που τα πόδια μου τρέμουν να μη ξαναλυγίσουν , όπως τότε, από μνήμης ή από καρδιάς ή απο ληγμένης μαλακίας.
.
φοβάμαι πολύ, σε φοβάμαι που είσαι ο ίδιος εκείνος, εκείνος ο πριν μα και ο μετά, ο περιττός αδικημένος, ο ανοιχτός λογαριασμός, μια σειρά από μισοτελειωμένα σχέδια, με μουτζούρες, πάνω μου, σαν το πλήρη γήινο χρόνο, με νύχτα μα και μέρα, με νύχτες μα και μέρες και λιακάδες και βρεγμένες κάλτσες.
.

δεν έχω το copyright για κανέναν από τους μηχανισμούς μου.
.
είμαστε μαζί. ειρωνικά στην ίδια πτώση.
περίοδος εκπτώσεων.

ΗΜΕΡΑ, ΜΙΑ

*

με ξύπνησαν οι γλάροι
.
και ο ήλιος
.
ιανουάριος μήνας
.
στους πρόποδες του βουνού

.
θαλασσινή μου μέρα,
στις φουρτούνες,
καπετάνιος καλός δεν αποδείχτηκα,
μάγκωσε η άγκυρα
σ'ένα καμμένο πεύκο.
*
*
*
*

*

σ
α
ν



χ
α
ζ
ό
ς

ΒΑΛΣ, ΤΟ

οι αχνές γραμμές που αφήνουν τα φώτα των αυτοκινήτων
υπνωτίζουν τα μάτια και το μυαλό μου, τη σκέψη μου παρασύρουν
σε μια μουσική σύνθεση.
γελάω σαν τον σατανά και κινούμαι κοφτά, νεκροζώντανα,
κομμένα τα νήματα κι εγώ εκεί να ακολουθώ τις νόρμες.
φαντασματάκι έγινε η καλή μου πρόθεση. ανίκανο να γυριστεί σε ταινία.
ίσως, σε μία μικρού μήκους. με πολύχρωμους τοίχους και λάμπες να εκκρεμούν.
τι να έχω μεσ το κεφάλι μου και τι να γεννάω από αυτό;
ένα πρεζόνι στην πλατεία των απαντήσεων είμαι.
κοιτάζω του περαστικούς, τους διάφανους περαστικούς.
κι εκείνοι με λυπούνται.
.
παράμ παράμ παράμ
.
ούτε καν με τοίχους. με χαρτόκουτα.
ενοικιάζεται για λίγο αυτή η ψυχή.
.
.
.
.

ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΟΥ, ΣΤΟ

..,.

.
.
[προσωπική ζωή?]
.
*έχω άγνωστες λέξεις
.
[ρομποτοαγκαλιά]
[πες μου αλήθεια..τι κάνεις τα βράδια?]
.
*δεν θα σου πω αυτό που θες να ακούσεις
.
*η κίνηση ρομπότ, είναι η κίνηση ματ
.
*τα βράδια δεν είμαι μόνος μου
.
*τα βράδια παλεύω με τις σκέψεις μου
.
[και ποιος κερδίζει?]
.
*ξέρεις ποιος κερδίζει
.
*προσπαθούμε κάθε βράδυ να τις πνίξουμε στο αλκοόλ
.
*γιατί το προηγούμενο μας έχουν πάλι νικήσει
.
*αει-κίνηση ρομπότ
.
[κίνηση .ρομπότ]
[νομίζω, είναι αυτές που κάθονται εκεί πίσω μου]
[τη μία θολές..]
[την άλλη όχι και τόσο]

.

.
Αληθή Θεοτόκον, ομολογώ Δέσποινα, σέ τήν τού θανάτου το κράτος, εξαφανίσασαν +

ΛΕΙΠΕΙ, ΜΟΥ

*
*

μεσ΄την αγκαλιά σου,
όλος ο κόσμος δεν με αφορούσε
και δεν με τρόμαζε.
*
εγωιστικά κλαίω
που δεν το έχω ξαναβρεί

*
*

ΜΟΡΦΩΣΗ, ΜΕΤΑ

όσο και να ξενυχτάς δεν την βρίσκεις την άκρη.
κι αν το αίμα σου είναι τίγκα στο αλκοόλ δεν ξεχνάς.
θυμάσαι πάντα. και μετά λιποθυμάς στο μετρό.
και είσαι μόνος σου. και τρομάζουν οι γύρω σου.
οι άγνωστοι γύρω σου.
και ξυπνάς δυο στάσεις παρακάτω. ξαπλωμένος.
μια κυρία σου χαρίζει μια καραμέλα.
και έχουν διογκωθεί οι αμυγδαλές σου.
πέρνεις χάπια για να κοιμηθείς.
οι δουλειές σου μένουν πίσω.
και θες κι άλλο ξενύχτι και όταν δεν θες πια, δεν μπορείς να το αποφύγεις.
γίνεσαι ρεζίλι στα bars. πληρώνεις χωρίς να σε δει κανείς και φεύγεις.
παραπατώντας. και ο δρόμος είναι βρεγμένος.
στέλνεις μηνύματα που σε ξεφτιλίζουν.
κοιμάσαι τα πρωινά. μόνος σου.
τόσο μόνος σου.
και μετά πάλι στο ταξίδι της επιβεβαίωσης.
αγοράζεις ρούχα που γυαλίζουν.
τα μάτια σου είναι πιο θαμπά.
και άρρωστα.
κόκκινα.
ξυρίζεις το μισό σου κεφάλι.
δεν κάνεις sex, θες μα δεν το θες απλό. δεν το θες και πολύπλοκο.
και αφού δεν ξέρεις τι θες, μια ίδια ασάφεια λαμβάνεις.
και οι εφιάλτες.
καθημερινοί.
να σπανε τα δόντια μου πάνω στα δικά σου.
κι ένα τεράστιο μάυρο λιονταρι να μου φωνάζει :
"αφού δεν έπαψες να μου ζητάς τα ίδια, τα ίδια θα σου δίνω".
και ο νεκρός μου παππούς.
και ένας παλιός μου φίλος που νόμιζα πως έκλαιγε, σκυφτός,
και έτρεξα να τον αγκαλιάσω, ενώ τον σιχαίνομαι,
και τελικά έπαιρνε πίπα στον εαυτό του.
και εσένα που έτρεξα να σε φιλήσω, γιατί νόμιζα πως ήσουν νεκρός.
τότε ήταν που έσπασα τα δόντια μου πάνω στα δικά σου.
και πάλι ένα κείμενο που ξαφνικά αλλάζει πρόσωπο.
και ένα πρόσωπο που αλλάζει πρόσωπο.
.
transformer, παιδικό ρομπότ με στολή ενηλίκου.

βοήθειά μας

.
.
.

+