PRAXIS VIAS II

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ, Η [ξανά]

2009-06-09T19:11:00.001+03:00

θα παίζει αλλού ο γιαννάκης
μιας που πάλι βαρέθηκε το σπίτι του...
.
http://ogiannakispaizei.blogspot.com/
.
ασταθές ζώδιο
.

.
.
.
.
.
.
.
.

ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ, Ο

2009-04-20T01:13:00.000+03:00

αυτό το βράδυ είναι διαφορετικό.
.
απόψε πίστεψα πάλι στην φιλία.
συνολικά.
.
και αν η ζωή μου έχει γρατζουνιστεί
και όσο κι αν προσπαθώ να ενταχθώ
στον προτεινόμενο κύκλο
.
δεν θα μπορέσω, δεν θα πάρω.
.
στην υγειά σας ,κουτά αγόρια.
δεν θα σας μοιάσω.
.
ούτε εγώ, ούτε οι φίλοι μου.
.
θα είμαστε εμείς και εσείς.
.
.
.
.
ΚΛΙΚ

ΜΩΡΑ, ΓΛΥΚΑ

2009-04-07T19:11:00.002+03:00

ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ, Η

2009-03-31T19:11:00.002+03:00

ΜΠΛΟΥΜ, ΤΟ

2009-03-11T19:11:00.001+02:00

αν κοιτάς τους ανθρώπους, ως άνθρωπος μετρά και ο εαυτός σου,
σαν διάφανα δοχεία, που
.
μέσα τους ζούνε καρδιές κόκκινες και μυαλά γαλάζια,
σαν χρυσόψαρα σε γυάλα, κοκκινόψαρα και γαλαζόψαρα, που
.
τσουγκρίζουν μεταξύ τους σαν ποτήρια σε γιορτή και κοιτούν το ένα το άλλο,
τα ψάρια, οι καρδιές και τα μυαλά, αν
.
κοιτάς αυτά τα ενυδρεία, όπως κοιτούν τα μυαλά τις καρδιές,
στρίβεις δεξιά, η αριστερά, δεν έχει σημασία και ξεχνάς, αν
.
κοιτάζεις όπως τα μυαλά κοιτούν τα μυαλά, διασκεδάζεις, και αν
κοιτάς όπως οι καρδιές τις καρδιές, δεν ξεχνάς.
.
στο παράλογο αυτό σχήμα δεν παίρνω θέση απλώς σπαρταράω +
.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ, Η

2009-02-22T19:11:00.002+02:00

τα χρόνια ,που όσο φως,

τόσες σκιές

λινό σεντόνι, που όσες ίνες,

τόσοι και οι άνθρωποι

κατασκευή
την κατασκευή, με μια επέτειο τραγουδάμε .
δεν αισθάνομαι, είμαι παγωμένος
. αναλγησία λέγεται
οι δάσκαλοί μου την ονομάζουν απευαισθητοποίηση
πηγάζει από τον κορεσμό .
από τον κορεσμό και από την συνήθεια
. η κατασκευή σαν να έφτασε στον υψηλότερο συντελεστή δόμησης
και αφού δεν μπορώ να επεκταθώ προς τα πάνω
θα πρέπει να ομορφύνω
να αναδιακοσμήσω
.
επειδή είμαι τυχερός άνθρωπος

ελπίζω

. 2321982

ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ, Ο

2009-01-30T19:11:00.002+02:00

.
.

αγαπημένε μου Νικόλα,
.
γύρισα χθες το πρωί σπίτι μου και το μυαλό μου δεν ξεκολλούσε
από τις Βερσαλλίες.
67.000 τετραγωνικά μέτρα, 700 δωμάτια, 55 συντριβάνια.
βασιλικό ανάκτορο. βασιλική χέστρα.
.
μου είπε όταν με χώρισε,
δεν είμαι καλά με τον εαυτό μου, ψάχνω να βρω απαντήσεις,
εσύ είσαι τέλειος και δεν έχω κανένα παράπονο
αλλά θέλω χρόνο για εμένα.
με αφορά να μην με θεωρεί ηλίθιο.
μα με θεώρησε και με θεωρεί.
και είναι κρίμα που δεν θα μάθει ποτέ
ότι γνωρίζω την απάτη του.
ξέρω.
.
ένας βασιλιάς ,που χέζει στους διαδρόμους του παλατιού του, είναι.
ένας χέστης με κολώνια.

με εκτίμηση
Γιαννάκης
.
.
.

.
.
.

ΟΥΦ, ΤΟ

2009-01-26T19:11:00.003+02:00

.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.

* * *

.
.
κρυμμένος στο συρτάρι μου
με τα στιλό και τα μολύβια
τα μάτια μου είναι ίδια
τα μάτια σου είναι ίδια
και ας είχαμε τα αρχίδια
να δούμε την ζωή
με όρους δαρβινικούς
απλούς
φυτικούς
και ζωικούς
με φόβους
γονιδιακούς
να δούμε τη ζωή
ας είχαμε τα αρχίδια
να βρούμε την αρχή
να φτιάξουμε μαλλί
με τζελ ή με χωρίς
λυγίσαμε νωρίς
να μείνεις δεν μπορείς
ακούω και ακούς
ήχους ψηφιακούς
αχνούς
μαγικούς
και αχνούς
και αχνούς ,αν ακούς
τ' αυτιά μου είναι ίδια
τ' αυτιά σου είναι ίδια
να φύγεις δεν μπορείς
με εμένα ή και χωρίς

* * *

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

κρυμμένος στο συρτάρι μου
με τα στιλό και τα μολύβια
τα μάτια μου είναι ίδια
τα μάτια σου είναι ίδια
και ας είχαμε τα αρχίδια
να δούμε την ζωή
με όρους δαρβινικούς
απλούς
φυτικούς
και ζωικούς
με φόβους
γονιδιακούς
να δούμε τη ζωή
ας είχαμε τα αρχίδια
να βρούμε την αρχή
να φτιάξουμε μαλλί
με τζελ ή με χωρίς
λυγίσαμε νωρίς
να μείνεις δεν μπορείς
ακούω και ακούς
ήχους ψηφιακούς
αχνούς
μαγικούς
και αχνούς
και αχνούς ,αν ακούς
τ' αυτιά μου είναι ίδια
τ' αυτιά σου είναι ίδια
να φύγεις δεν μπορείς
με εμένα ή και χωρίς
μα δεν με νοιάζει το χωρίς
.
.
.

ΕΚΠΤΩΤΟΙ, ΟΙ

2009-01-22T19:11:00.004+02:00

στο πουθενά και στο χάος,δεν έχεις κλειδιά και πως να μπεις, και πως να βγεις, όταν θα πρέπει και πως να κλάψω που τα πόδια μου τρέμουν να μη ξαναλυγίσουν , όπως τότε, από μνήμης ή από καρδιάς ή απο ληγμένης μαλακίας.
.
φοβάμαι πολύ, σε φοβάμαι που είσαι ο ίδιος εκείνος, εκείνος ο πριν μα και ο μετά, ο περιττός αδικημένος, ο ανοιχτός λογαριασμός, μια σειρά από μισοτελειωμένα σχέδια, με μουτζούρες, πάνω μου, σαν το πλήρη γήινο χρόνο, με νύχτα μα και μέρα, με νύχτες μα και μέρες και λιακάδες και βρεγμένες κάλτσες.
.

δεν έχω το copyright για κανέναν από τους μηχανισμούς μου.
.
είμαστε μαζί. ειρωνικά στην ίδια πτώση.
περίοδος εκπτώσεων.

ΗΜΕΡΑ, ΜΙΑ

2009-01-19T19:11:00.002+02:00

με ξύπνησαν οι γλάροι
.
και ο ήλιος
.
ιανουάριος μήνας
.
στους πρόποδες του βουνού

.
θαλασσινή μου μέρα,
στις φουρτούνες,
καπετάνιος καλός δεν αποδείχτηκα,
μάγκωσε η άγκυρα
σ'ένα καμμένο πεύκο.
*
*
*
*

*

2009-01-14T19:11:00.002+02:00

σ
α
ν

χ
α
ζ
ό
ς

ΒΑΛΣ, ΤΟ

2009-01-12T19:11:00.001+02:00

οι αχνές γραμμές που αφήνουν τα φώτα των αυτοκινήτων
υπνωτίζουν τα μάτια και το μυαλό μου, τη σκέψη μου παρασύρουν
σε μια μουσική σύνθεση.
γελάω σαν τον σατανά και κινούμαι κοφτά, νεκροζώντανα,
κομμένα τα νήματα κι εγώ εκεί να ακολουθώ τις νόρμες.
φαντασματάκι έγινε η καλή μου πρόθεση. ανίκανο να γυριστεί σε ταινία.
ίσως, σε μία μικρού μήκους. με πολύχρωμους τοίχους και λάμπες να εκκρεμούν.
τι να έχω μεσ το κεφάλι μου και τι να γεννάω από αυτό;
ένα πρεζόνι στην πλατεία των απαντήσεων είμαι.
κοιτάζω του περαστικούς, τους διάφανους περαστικούς.
κι εκείνοι με λυπούνται.
.
παράμ παράμ παράμ
.
ούτε καν με τοίχους. με χαρτόκουτα.
ενοικιάζεται για λίγο αυτή η ψυχή.
.
.
.
.

ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΟΥ, ΣΤΟ

2009-01-11T19:11:00.001+02:00

..,.

.
.
[προσωπική ζωή?]
.
*έχω άγνωστες λέξεις
.
[ρομποτοαγκαλιά]
[πες μου αλήθεια..τι κάνεις τα βράδια?]
.
*δεν θα σου πω αυτό που θες να ακούσεις
.
*η κίνηση ρομπότ, είναι η κίνηση ματ
.
*τα βράδια δεν είμαι μόνος μου
.
*τα βράδια παλεύω με τις σκέψεις μου
.
[και ποιος κερδίζει?]
.
*ξέρεις ποιος κερδίζει
.
*προσπαθούμε κάθε βράδυ να τις πνίξουμε στο αλκοόλ
.
*γιατί το προηγούμενο μας έχουν πάλι νικήσει
.
*αει-κίνηση ρομπότ
.
[κίνηση .ρομπότ]
[νομίζω, είναι αυτές που κάθονται εκεί πίσω μου]
[τη μία θολές..]
[την άλλη όχι και τόσο]

.

.
Αληθή Θεοτόκον, ομολογώ Δέσποινα, σέ τήν τού θανάτου το κράτος, εξαφανίσασαν +

ΛΕΙΠΕΙ, ΜΟΥ

2009-01-10T19:11:00.000+02:00

*
*

μεσ΄την αγκαλιά σου,
όλος ο κόσμος δεν με αφορούσε
και δεν με τρόμαζε.
*
εγωιστικά κλαίω
που δεν το έχω ξαναβρεί

*
*

ΜΟΡΦΩΣΗ, ΜΕΤΑ

2009-01-08T19:11:00.003+02:00

όσο και να ξενυχτάς δεν την βρίσκεις την άκρη.
κι αν το αίμα σου είναι τίγκα στο αλκοόλ δεν ξεχνάς.
θυμάσαι πάντα. και μετά λιποθυμάς στο μετρό.
και είσαι μόνος σου. και τρομάζουν οι γύρω σου.
οι άγνωστοι γύρω σου.
και ξυπνάς δυο στάσεις παρακάτω. ξαπλωμένος.
μια κυρία σου χαρίζει μια καραμέλα.
και έχουν διογκωθεί οι αμυγδαλές σου.
πέρνεις χάπια για να κοιμηθείς.
οι δουλειές σου μένουν πίσω.
και θες κι άλλο ξενύχτι και όταν δεν θες πια, δεν μπορείς να το αποφύγεις.
γίνεσαι ρεζίλι στα bars. πληρώνεις χωρίς να σε δει κανείς και φεύγεις.
παραπατώντας. και ο δρόμος είναι βρεγμένος.
στέλνεις μηνύματα που σε ξεφτιλίζουν.
κοιμάσαι τα πρωινά. μόνος σου.
τόσο μόνος σου.
και μετά πάλι στο ταξίδι της επιβεβαίωσης.
αγοράζεις ρούχα που γυαλίζουν.
τα μάτια σου είναι πιο θαμπά.
και άρρωστα.
κόκκινα.
ξυρίζεις το μισό σου κεφάλι.
δεν κάνεις sex, θες μα δεν το θες απλό. δεν το θες και πολύπλοκο.
και αφού δεν ξέρεις τι θες, μια ίδια ασάφεια λαμβάνεις.
και οι εφιάλτες.
καθημερινοί.
να σπανε τα δόντια μου πάνω στα δικά σου.
κι ένα τεράστιο μάυρο λιονταρι να μου φωνάζει :
"αφού δεν έπαψες να μου ζητάς τα ίδια, τα ίδια θα σου δίνω".
και ο νεκρός μου παππούς.
και ένας παλιός μου φίλος που νόμιζα πως έκλαιγε, σκυφτός,
και έτρεξα να τον αγκαλιάσω, ενώ τον σιχαίνομαι,
και τελικά έπαιρνε πίπα στον εαυτό του.
και εσένα που έτρεξα να σε φιλήσω, γιατί νόμιζα πως ήσουν νεκρός.
τότε ήταν που έσπασα τα δόντια μου πάνω στα δικά σου.
και πάλι ένα κείμενο που ξαφνικά αλλάζει πρόσωπο.
και ένα πρόσωπο που αλλάζει πρόσωπο.
.
transformer, παιδικό ρομπότ με στολή ενηλίκου.

βοήθειά μας

.
.
.

ΠΡΩΤΟΥ, ΠΡΩΤΗ

2008-12-31T19:11:00.001+02:00

λοξά θα σε κοιτάξω
και θα προσπεράσω.

ΥΠΕΡΒΟΛΗΣ, ΑΝΕΥ

2008-12-23T19:11:00.003+02:00

ξέρω πως το αγόρι μου, το μόνο αγόρι που είχα, αν εξαιρέσεις την υπερβολή και τον πόνο που μου προκάλεσε, είχε δίκιο σε πολλά πράγματα. θα σκεφτώ τη σχέση μας μέχρι την λήξη της, χωρίς τα άρρωστα επακόλουθα, τις απανοτές προδοσίες, τα λάθη, τις επιστροφές, τις εμπλοκές φίλων, τα κλάματα και τις πληγές που ακόμη καίνε στο στήθος και των δυο μας.
.
αντιλαμβάνομαι πλέον την ανασφάλεια που μπορεί να έχει ένας ερωτευμένος άνθρωπος που θεωρεί πως δίνει πολλά και παίρνει λιγότερα. την αίσθηση πως είσαι μικρός. μικρούλης. το αδέξιο στομάχι και την άπειρη γλώσσα. τις ανώριμες υποψίες και τις αβάσιμες κατηγορίες.
τον φόβο που σκιάζει το μυαλό και την εμμονή σου να γραπωθείς και να αρπάξεις οποιοδήποτε κομμάτι της ζωής του άλλου. γιατί όταν νιώθεις πως διεκδικείς γίνεσαι κυνηγός, γεράκι και λέοντας, κατασπαράζεις και ουρλιάζεις. χτίζεις λαγούμια και στήνεις ενέδρες, ανακαλύπτεις μυστικά μονοπάτια και μελετάς τον καιρό. σαν σωστός κηνυγός πρέπει να ξέρεις πως δεν παρεμβαίνεις στην συνήθειες του θύματος. αν είσαι σωστός.
.
αντιλαμβάνομαι την ροπή στις μικρότητες, στα ύπουλα μέσα και στις αναζητήσεις, στα ψαχουλέματα, στην ανακατωσούρα. την διάθεσή σου να γατζώνεσαι από λέξεις και να μην ξεχνάς ή να μην προσπερνάς ούτε τον επιτονισμό των λέξεων που αρθρώνει το θήραμά σου.
και να πλέκεις. να φτιάχνεις συνειρμούς και σενάρια επιστημονικής φαντασίας. και να τα βλέπεις στα όνειρά σου. ή στους εφιάλτες σου. και να φωνάζεις ή να μην μπορείς να κοιμηθείς, να στριφογυρνάς και να τρώγεσαι με τα ίδια σου τα ρούχα. αν είσαι καλός κυνηγός αυτό το ξέρεις μόνο εσύ. αν είσαι καλός.
.
αντιλαμβάνομαι το κενό και την απόρριψη. την απογοήτευση που τρέφεται από την άγνοια, από την στιγμή που φεύγεις από αυτόν μέχρι να ξαναγυρίσεις. την αδύναμη θέλησή σου να δείξεις εμπιστοσύνη και να πιστέψεις πως όλα θα πάνε καλά, χωρίς να σε απατήσει ή να σε αποφύγει. ή να σε προδώσει. όπως και αν αυτό ορίζεται. με τον δικό σου τρόπο. δεν σε νοιάζει για τον άλλον. δεν σε αφορά η αντίληψη του άλλου. αν είσαι έξυπνος κυνηγός σε αφορά. αν είσαι έξυπνος.
.
αντιλαμβάνομαι την εγκατάσταση. να θες να μείνεις κι άλλο...κι άλλο...κι άλλο...χωρίς ποτέ ο άλλος να σε διώξει. λες και είσαι άστεγος. άστεγος και κακομοίρης. και ας μη λέτε τίποτε και ας βαριέστε, εσύ έχεις ρίξει μπετόν και μένεις αμετακίνητος. αν είχες μαγικές ικανότητες θα γινόσουν άγαλμα στη μέση του σαλονιού. χωρίς να σκέφτεσαι, ούτε κατά διάνοια, την αντίσταση που φέρνει το θύμα σε ό,τι ιμπεριαλιστικά εξαπλώνεται στον χώρο που ορίζει το ίδιο. φοβάσαι το λεπτό που θα κλείσει η πόρτα πίσω σου. αν είσαι έμπειρος κυνηγός αναγνωρίζεις το λεπτό της αποχώρησής σου πριν σου ανακοινωθεί. αν είσαι έμπειρος.
.
δεν έρχομαι να δικαιολογήσω τίποτα από τα παραπάνω. δεν έρχομαι ούτε για να τα ακυρώσω. απλώς θέλω να κάνω ένα δώρο στον Αντρέα για τις γιορτές. αν το διαβάσει θα χαρεί. δεν θα καταλάβει γιατί το κάνω. μπορεί και να με πάρει τηλέφωνο. γιατί πιστεύει πως τον μισω. τον μίσησα. δεν τον μισώ, όμως. δεν μπορεί να έχει διάρκεια κάτι τόσο μαύρο. γιατί τον αγάπησα. τον αγάπησα και τον μίσησα. για τα ίδια σχεδόν πράγματα.
ήταν μια μηχανή.
που αρχίζω να καταλαβαίνω πως λειτουργεί.
μα ήταν ανάποδα φτιαγμένη.
γύριζε το γρανάζι της αγάπης και χτύπαγε το κουδούνι της επίθεσης.
και όπλιζαν τα συστήματα ασφαλείας.
ο πόλεμος. και ο κυνηγός γινόταν δολοφόνος.
.
όλα αυτά μέχρι την ημέρα που χωρίσαμε.
.
.

ΚΟΜΦΟΥΖΙΟ, ΤΟ

2008-12-21T19:11:00.000+02:00

είμαι πολύ μπερδεμένος. μπερδεμένος με χίλια σκοινιά.
.
δεν ξέρω αν με θέλει. δεν ξέρω. δεν μου μιλάει.
δεν ξέρω. νομίζω δεν θέλει. άλλες φορές , νομίζω, θέλει.
δεν ξέρω τι να κάνω. κι έτσι δεν κάνω τίποτα.
να μη σε τρομάξω. μα έχω τρομάξει εγώ.

.
.
.
.

DANTE, ΓΙΑ ΤΟΝ

2008-12-17T19:11:00.000+02:00

.
. .

Ζ Ψ Χ, Μ Η.

σαλιγκάρι.με μια καρδιά που χτυπάει, κολυμπώντας στα σάλια.
μετά την βροχή.τα νερά κυλάνε στους ορίζοντες, καυτά.
βγαίνω διψασμένο.ζωντανό να σέρνομαι στο χώμα.
.
βγαίνω και επιμένω.εκτίθεμαι.
επιμένω να πιστεύω.επιτίθεμαι.
πως θα φτάσω απέναντι.ο χρόνος και ο τόπος.
θα φτάσω πριν να πεθάνω.στον χρόνο και στον τόπο.
πριν ένα βιαστικό βήμα με συνθλίψει.σκρατς!
.
η ψυχή δεν αναγνωρίζει την ήττα.
.
.

ΘΗΤΑ, ΤΟ

2008-12-12T19:11:00.001+02:00

. .
όταν πίνω πολύ, πάντα σε ξανασκέφτομαι. χθες ήθελα να σε βρω και να σου χώσω ένα χαστούκι.
.
δεν θέλω να το γιατρέψω, για να θυμάμαι.
.
ούτε εσύ θέλησες να το γιατρέψεις.
κυρίως αυτό θυμάμαι.
.
.
.
.
.

+

ΣΗΜΕΙΟ, ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ

2008-12-09T19:11:00.003+02:00

.
.
ημέρες περίεργες ξαπλώνουν στον χρόνο, με δρασκελισμούς προσπερνούν τα όνειρα.
(ακούγονται άλογα να καλπάζουν)
.
δεν καταλαβαίνω πολλά, μα αισθάνομαι την ορμή που ξεριζώνει τα οράματα.
(ακούγεται δυνατός άνεμος)
.
δεν ξέρω πολλά και δεν ακούω τίποτα και είναι σαν θόρυβος.
(παύση)
.
σαν θόρυβος πυρκαγιάς. που όμως δεν ακούω.
(παύση)
.
καίγομαι βουβά, κοιμισμένος και τελευταίος, στην κούρσα της ανθρωπιάς.

.
(παύση, για τα καλά)

Σσσσ , ΤΟ

2008-11-30T19:11:00.000+02:00

+
+

+
+

BAR, ΣΤΟ

2008-11-24T19:11:00.004+02:00

λαδερά φασολάκια για αύριο.
μαγειρεύει το αγόρι.
που δεν ειναι ακόμα "μου".
γιατί αυτό το αγόρι μάλλον το στειλε η ευχή
που έκανα μετά από πολλές μαργαρίτες σε χαμηλό.
.
είναι ένα δύσκολο μάθημα, πακετάκι τυλιγμένο
με ηλεκτροφόρα μωβ κορδέλα,
δεύτερο ράφι, στο ντουλάπι δεξιά, μεσαίο κουτάκι.
κανέλα. με αηδιάζει.
.
ήθελα να μη με ερωτεύονται πολύ.
.
θέλω να με γνωρίζουν και να μην τα φτιάχνουν μαζί μου επειδή τους καβλώνω.
είπα και έγλειψα το αλάτι. και νά μαστε, ξινό μου αλκοολούχο!
να παλεύω με τον δαίμονά μου,
να μην είμαι ο διακριτικός μα ο διαχυτικός.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ POSTS, 2, 2

2008-11-20T19:11:00.002+02:00

έβλεπα τον ουρανό να ζεσταίνεται
καθώς δειλά, κι όμως ακόμα δειλά, έπιανες τη μέση μου
και χαμογελούσες, έτριζες τα δόντια σου, τρόμαζες.
.
είναι περίεργη η δειλή σου αγκαλιά ,
τα λίγα λόγια σου,
η αργή γνωριμία μας,
που θα πάμε απόψε θέατρο,
που τα i-pod μας έγιναν φίλοι.
.
σε έναν εξωγήινο παλμό, χτυπάει το μυαλό μου.
.
ή

εντυπωσιάζομαι ακόμα από εσένα.
γιατί πάντα περιμένω.
μετά το χειρότερο, το καλύτερο.
μα μου υπενθυμίζεις.
υπάρχει και το χείριστο.

+
+

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ, Η

2008-11-13T19:11:00.001+02:00

(εκνέος)

λάμπει, το φως σβήνει
αγρίμι, του έρωτα πιστός στρατιώτης
μ'ασήμι, ντυμένη η νύχτα
με γδύνει
ο πόθος, νερό που το φτύνει.
και μπλέκει και πλέκει τις λέξεις,
αφήνει,
μια μαχαιριά, χρισμένος ιππότης
με ντύνει.

(χορός)

σε ντύνει, σε γδύνει, με ρούχα, με φόβους, με πάθος, γυμνό σε αφήνει

έρωτες μικρομέγαλοι, σάρκες και κορεσμένοι χυμοί,
ανοίγει το στόμα και πίνει.
η νύχτα αυτή σε χωράει;
.

(εκνέος)

η νύχτα αυτή είναι φωτεινή.

(χορός)

η νύχτα αυτή σε χωράει;

.
(εκνέος)
είναι φωτεινή.
.
(χορός)
η νύχτα αυτή, η φωτεινή, σε χωράει;
.
(εκνέος)
δεν χωράω σε έναν πλανήτη, μα χωράω σε μια καρδιά.(παύση)
.
(χορός)
σε γδύνει
ο πόθος, νερό που το φτύνει.
και μπλέκει και πλέκει τις λέξεις,
αφήνει,
μια μαχαιριά, χρισμένος ιππότης
σε ντύνει.
.
(εκνέος)
η νύχτα αυτή είναι φωτεινή.

ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ, ΜΟΥ

2008-11-11T19:11:00.002+02:00

μου τηλεφώνησε.
να μου περιγράψει τις μέρες του.
δεν μιλάει πολύ.
μα μου μιλούσε για πολύ ώρα.
δεν ξέρω καν αν με θέλει.
μα μου τηλεφώνησε.
κι εγώ άκουγα με προσοχή κάθε ανάσα.
κάθε παύση.
πόσα πάρκα έχει το Βερολίνο
και πόσο περίεργο είναι που τα σπίτια δεν έχουν πατζούρια.
το κοφτό του γελάκι, κάθε που διέκοπτα για να πω κι εγώ κάτι.
δεν βρήκα τίποτα έξυπνο να πω. Τίποτα.
Αλλά εκείνο το σαββατοκύριακο, θα το κάνω, εγώ,
να διαρκέσει περισσότερο.
+ Έτσι, γιατί τον γνώρισα την μέρα που ξύρισα το κεφάλι μου.
.

ΒΕΛΟΝΑ, Η

2008-11-07T19:11:00.004+02:00

κρύφτηκε πίσω από τους θάμνους
και χάζευε τη σατάνω, την γριά, την ξιπασμένη.
κρατούσε στα χέρια της μια κούκλα, κέρινη.
δεν βλέπω καλά...μα...μα είναι άντρας. ξιπασμένος άντρας τελικά.
το μάτι μου δακρύζει. πέφτει στο χώμα το σώμα μου.
το μάτι μου. σκατά, σκατά, και...
βγάζει ο ξιπασμένος την βελόνα από την κούκλα...
... και δεν πονάω πια.
μα πως μπορεί και χαμογελάει;
μα πως μπορεί να προκαλεί προγραμματισμένο πόνο;
τον κοίταξε. μα δεν μπορούσε να κρυφτεί πια πίσω από τον θάμνο. τα πόδια του ρίζωναν, το κορμί του μεγάλωνε και το δέρμα του έλαμπε.
πως μπορεί να με προκαλεί, ένας ξιπασμένος, ένας αγαπημένος ή ένας οποιοσδήποτε, μια γριά ή και ένας σκύλος.
είναι άρρωστος μα δεν είμαι γιατρός. είμαι η ζωή μου.
τα μάτια του δεν αντέχουν το φως. σηκώνει την βελόνα μα ποτέ τα μάτια.
και τρυπάει την καρδιά της κούκλας.
συνεχίζει να λάμπει και να μεγαλώνει, όχι πια θαμπά μα με οργή. οι ρίζες του ταξιδεύουν κάτω από το χώμα
σκάνε στην επιφάνεια, κάτι μέτρα πιο πέρα, και αρπάζουν τα πόδια του κακομοίρη.
τον σηκώνει στον αέρα.
μην αρχίζεις τα κλάματα. κουτό μου αγόρι.
σπρώχνει με οργή τη βελόνα στην καρδιά και την σκαλίζει. τρέμει. από απόρριψη τρέμει.
η καρδιά που ψάχνεις να πληγώσεις, είναι πια τόσο κατεστραμένη, που τα αρχίδια μου θα πάρεις, κι εσύ και τα βρώμικα μάγια σου, τα αρρωστιάρικα.
νιώθει πως δεν έχασε.
και είναι αλήθεια. δεν έχασε. χάθηκε.
πιάνω ένα μυτερό κλαδί με το τεράστιο λαμπερό μου χέρι,
μικρό μου μίζερο ανθρωπάκι. στον αέρα σε κρατούν οι ρίζες μου.
του χεριού μου εσύ κι εγώ στο δικό σου.
δεν θέλει τίποτα. θέλει να μη τον κρατάει στα χέρια του και να μη τον πονά. να μην τον πονά προγραμματισμένα. και προσπαθεί ο σατανικός και κουνάει την κούκλα πέρα-δώθε. και απειλεί ο ένας με φόνο, ο άλλος με αναπηρία.
οι ρίζες μαζεύονται. τον αφήνουν κάτω. μικραίνω. δεν λάμπω πια. τον πλησιάζω και γελάω.
δεν αξίζεις όλο αυτό το show. ας μείνω ανάπηρος. ας πονάω για μια ζωή. προγραμματισμένα, από εσένα. και πάλι. εγώ έχασα. εσύ χάθηκες.

________, ΟΙ

2008-11-05T19:11:00.010+02:00

-τι μου κρύβεις;

-τους λόγους μου, σου κρύβω.

.
.
.
.

MSN, ΣΤΟ

2008-11-04T19:11:00.000+02:00

υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που είναι άγγελοι
.
χωρίς ποιητική διάθεση
.
είναι άγγελοι.
.
σημαντικά,
.
είναι και άνθρωποι.

έχω γνωρίσει σίγουρα έναν από σας. και ήμουν λίγο πιο μικρός.
και λίγο πιο χαζός. και λίγο πιο μικρός από όσο με μεγάλωσες.
και θέλω να σε προσέχει ο θεός.
.
τα αστέρια όλου του ουρανού μαζεύτηκαν απόψε πάνω από το κεφάλι μου.
το χαμόγελό σου θυμάμαι γιατί εισαι τώρα μακριά.
και θέλω να σε προσέχει ο θεός. όπως με πρόσεχες εσύ.
.
κομμάτι είσαι
από όσα είμαι
σήμερα
τιμή
μου.

ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ, ΤΟ

2008-11-02T19:11:00.000+02:00

θα πιω απόψε στις στιγμές
.
για όσα συμβαίνουν για λίγο.
για το μικρό ατμόπλοιο που σφυρίζει στα αυτάκια μου,
που και που μέσα σε μια ζωή,
και με πηγαίνει ταξίδια στο πάθος και στον πόθο.
.
με τα μάτια καρφωμένα πάνω σου καθώς γελούσες χαζά.
ένα βράδυ, καθισμένος στον δερμάτινο καναπέ του club,
να σε βλέπω να μου χαμογελάς,
όχι δεν με λένε Γιώργο.
στροφή και χαμόγελο.
ματιά και φιλί.
χαμόγελο χαζό και πάλι.
.
ένιωσα ξανά όμορφος.
μπόρεσα να το δω.
πάνω σου.
δίπλα σου, ξυπνώντας.
.
δύο μέρες συντροφικές.
.
αρκετές για να μου θυμίσουν,
πως πρέπει να με προσέχω.
.
δεν θα με προσέξει κανείς όσο εγώ,
ούτε εσύ προφανώς,
ούτε ο προηγούμενος,
ούτε ο αυριανός.
.
είναι ευθύνη μου να κρατάω τις στιγμές,
αυτές που με κάνουν να χαμογελώ.
.
σε αυτές θα πιω απόψε.
και τα υπόλοιπα ας πάνε στα κομμάτια.
.
αυτά που άφησε ο προηγούμενος,
σε αυτά που χαμογέλασες εσύ,
σε όσα θα μαζέψει ο επόμενος.
.
παζλ που όλο και δυσκολεύει. .

και για να είμαι πολύ δίκαιος με το συναίσθημά μου,
λυπάμαι πολύ που το σαββατοκύριακο δεν κράτησε παραπάνω,
είσαι πολύ όμορφος.

ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ Η' ΥΠΟΣΧΕΣΗ, ΤΟ Ή Η

2008-10-28T19:11:00.002+02:00

κοιμήσου, πεφταστέρι μου
τον ουρανό να τρέξεις
και οι ευχές που καρτεράς
να είναι όσες αντέξεις
.
κοιμήσου, περιστέρι μου
λευκά φτερά να ανοίξεις
κι όταν πετάς πολύ ψηλά τον φόβο σου να κρύψεις
.
η νύχτα είναι μια θάλασσα
που σε πηγαίνει αντάμα σε νανουρίζει,
σου μιλά να μη σε βρει το κλάμα
. .
θάλασσα, ουρανέ, θάλασσα και ήλιε
το παιδί μου φύλαγε
το παιδί μου κρύβε.

+

ΑΓΝΩΣΤΟΣ, Ο , Χ

2008-10-23T19:11:00.000+03:00

αν αρκεί η φωνή ενός αγνώστου για να με κάνει να χαμογελώ,
τότε τα δάχτυλά μου, αναγκάζω να ανθίσουν.
.

μόνο φωνές παιδικές και σοκολάτες, λιμνούλες και πάπιες.
έχω ένα χάος κάτω από τα πόδια μου, έναν λάκο χάους.
δεν με νοιάζει.
ξαναχαμογελώ.
μένω σε μια γλυκιά γειτονιά, σε μια πράσινη οδό, μαντινείας,
την οποία θεωρώ αδιάφορη μα είναι όντως γλυκιά.
είναι μια όαση, που κατηγορώ για απόλυτη ησυχία, μα είναι μία όαση.

_______________________________________________

.
είναι μια άνοιξη, που κατηγορώ για απόλυτη αναρχία, μα είναι μια άνοιξη.
την οποία θεωρώ αδιάφορη μα είναι όντως φωτεινή.
μένω σε μια λευκή στιγμή, σε μια κόκκινη χρονιά, φθινόπωρο 2008.
ξαναχαμογελώ.
δεν με νοιάζει.
έχω ένα χάος πάνω από το κεφάλι μου, ένα σύννεφο χάους.
μόνο λιμνούλες και πάπιες, φωνές παιδικές και σοκολάτες
.
τότε την καρδιά μου, αναγκάζω να ανθίσει,
αν αρκεί η φωνή ενός αγνώστου για να με κάνει να χαμογελώ.

ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΑΘΗΝΑΙ, Ματθ. 6,1

2008-10-21T19:11:00.003+03:00

Βρέχει επί δικαίους και αδίκους. Ματθ. 4,45
και τα βούρλα κάνουν ήχους
Έχε με παρητημένον. Λουκ. 14,18
και με ketchup, λαβωμένο-ν
.Ουκ έχει πού την κεφαλήν κλίνη. Λουκ. 9,58
πιάστε του μια ασπιρίνη!

.

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι ότι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών. Ματθ. 5,3
Ήγγικεν η ώρα. Ματθ. 26,45
τικ τακ τικ τακ τικ τακ
Παν ουν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πυρ βάλλεται. Ματθ. 3,10
Προφάσεις εν αμαρτίαις. Ψαλμ. 140,4
Συ είπας. Ματθ. 26,64
φάε σκατά :-) , φάε σκατα :-) , τικ τακ
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Ιωάν. 1,23
τικ τακ τικ τακ τικ τακ
Ως πρόβατον επί σφαγήν. Πράξ. 8.32
ως και όχι σαν, τικ τακ τικ τακ
Ύπαγε οπίσω μου σατανά. Ματθ. 16,23
δώδεκα! κι έγινε ο σατανάς, γαμιάς!
.
ανατρίχιασα, καλή μου δασκάλα!
θα κάνω το σταυρό μου...
και θα τρώω το φαγητό μου...
.
και πάντα με προφυλάξεις,
γιατί θυμάμαι το μάθημά σας!
όποιος μας γάμησε μια φορά,
θα μας γαμάει για πάντα!
:-)
το πα καλα;

.

*

2008-10-14T19:11:00.001+03:00

υπνωτισμένα μυαλά. υπάρχουν παντού.
το κενό. παντού.
οι πιθανότητες και οι σκέψεις. είναι φαινόμενα.
κβαντική φυσική.
παντού υπάρχει κενό.
τίποτα δεν εφάπτεται και τίποτα δεν είναι συμπαγές.
όλα μπορούν να βρίσκονται εδώ κι εκεί, δίπλα σου, απέναντι σου.
ηλεκρόνια που σπινθιρίζουν, ανάβουν και υπάρχουν, όταν σβήνουν που να πηγαίνουν και πως επιστρέφουν;
είμαστε πιθανότητες, φωνάζει το κενό.
φωνάζει ο χρόνος.
φωνάζει η αδυναμία μας να πράτουμε.
είναι η ιδέα.
η πράξη μου τώρα, μπορεί να επηρεάσει το μέλλον μα όχι το παρελθόν.
οι άξονες και οι μνήμες, οι προσλαμβάνουσες.
αυτό που βλέπουμε είναι αυτό που ξέρουμε.
αυτό που ξέρουμε είναι αυτό που βλέπουμε.
βλέπουμε με τα μάτια, νομίζεις, μα βλέπουμε με το μυαλό.
ακουμπάμε τις αισθήσεις μας στην μνήμη.
ακουμπάμε την πραγματικότητα.
και αν το κόκκινο είναι μαύρο και απλώς ο εγκέφαλός μας το βλέπει κόκκινο;
η πραγματικότητα είναι λάθος. δεν είναι πραγματικότητα.
.
είναι όπως όταν σε αγαπάω.
ερωτήματα και εξαντλητικά συμπεράσματα που με υπερβαίνουν.
.
είναι όπως όταν αγαπάω.
είναι μία πιθανότητα.
.
μία μαύρη καρδιά ίσως.
μια μαύρη κβαντική καρδούλα *

MARIA, SALVE

2008-10-07T19:11:00.007+03:00

#μαρία, το παιδί σου κλαίει.
..έχει σφίξει τα βλέφαρά του
..και σπαράζει, δάκρυα, δάκρυα.
..συναρμολογημένα λάθος τα άκρα του.
.
#αφήστε το μωρό!
.
#λάδι να του βάλουμε, να βρεις κι ένα βοτάνι
..και φέρνουμε ρούχα πιο ζεστά.
.
#σας έιπα, αφήστε το παιδί!
.
#τραγούδι. ναι, τραγούδι, κόρες.
..να πούμε ένα τραγούδι:

κοιμήσου, πεφταστέρι μου
τον ουρανό να τρέξεις
και οι ευχές που καρτεράς
να είναι όσες αντέξεις
.
κοιμήσου, περιστέρι μου
λευκά φτερά να ανοίξεις
....

#σκάστε!
..θα το σκοτώσουν το παιδί μου, θα το τελειώσουν.
..θα το φτύσουν και θα το σκοτώσουν.
..αφήστε το να κλάψει!
.
#μαρία!
.
#να μάθει να αντέχει τον πόνο.
..το παιδί μου να ξέρει.

. .

Α-Ω

2008-10-05T19:11:00.000+03:00

το χέρι που σηκώθηκε και με χτύπησε
ήταν ένα χέρι που κράτησα σφιχτά
στις πρώτες βροχές με πήγε βόλτες
με πήγες βόλτες, με πήγες στο διάολο, με πήγες
μια φορά.
.
όλες οι άλλες ήτανε βόλτες
όμορφες, σημαντικές, με έφεραν εδώ
κι εκεί και παραπέρα και σε λουλούδια
που επέστρεψα και έσκυψα
και έκλαψα.
.
η αγάπη είναι που με κρατάει πίσω.
.
δεν θέλω να σε δω, όχι για εκείνη την μία φορά,
αλλά για όλες τις βόλτες μας, εκείνες.
.
ό,τι δεν με αφορά δεν μπορεί να με αγγίξει
ό,τι με έφτιαξε, ξέρει και να με χαλάσει.

σαν να έκλεισε ένας κύκλος, σαν...

ΜΙΣΗ ΩΡΑ, ΑΠΟΔΡΑΣΗ

2008-09-25T19:11:00.001+03:00

έπιασε μια βροχή. στο ραδιόφωνο αδιάφορα λόγια και γκάνστερς να ραπάρουν μοδάτα λόγια οργής. βγήκα για λίγο στο δάσος, που είναι πέρα από το σπίτι μου, που είναι πέρα από το κέντρο αυτής εδώ της πόλης. δεν είναι και πολύ δάσος. για μένα όμως είναι πολύ δάσος.
περπάτησα. έτσι λίγο. στην πορεία που έκανα μικρός. κάθε πρωί που ξυπνούσα να πάω στο σχολείο.
τα δέντρα μπλεκόντουσαν πάνω από το κεφάλι μου. και συντονιζόντουσαν με τις σταγόνες που έπεφταν από τον ουρανό. στην άσφαλτο πατημένα βατράχια και στα χέρια μου άλλη μια θήκη dvd που θα γέμιζε τις ώρες μου μέχρι την επόμενη φαρμακευτική μου δόση. με είχε καταβάλει η αδυναμία μου να διασκεδάσω. ή η αδυναμία μου να διασκεδάσω με είχε καταβάλει.
η βροχή δυνάμωνε και το τσιγάρο δεν με ευχαριστούσε και τόσο. σταμάτησα. μεταβολή. το μπουφάν μου άνοιξε. σαν φτερά. φύσηξε ένας αέρας, σχεδόν θεικός. για δεύτερη φορά, την ίδια μέρα, ένιωσα ένα σινιάλο. μια παρέμβαση. και η βροχή δυνάμωσε. δεν θα με ένοιαζε καθόλου αν δεν είχα στην πλάτη μου την τσάντα με το laptop. πέταξα το τσιγάρο μου. το πάτησα. μα συνέχισα να αισθάνομαι. μια παρέμβαση.
ένας κατασκευασμένος μηχανισμός, σκέφτηκα. δεν πιστεύω στις συμπτώσεις. κυριολεκτικά. πιστεύω στο τυχαίο. σπάνια τα πράγματα που μας συμβαίνουν έχουν σημασία ή σκοπό. δεν ασχολείται κανείς μαζί μας. δεν μας μισεί και δεν μας χρωστάει καμμία ανώτερη δύναμη. είμαστε ζωάκια.
σαν ζωάκι στη βροχή, επιτάχυνα το βήμα μου. προς την φωλιά. το σπίτι μου. είχα φύγει πριν μισή ώρα, λέγοντας πως δεν θα γυρίσω για το βράδυ. ο πατέρας μου έλειπε εκτός Αθηνών. η μητέρα μου σαν να ήθελε παρέα. πάντα θέλει. μου είχε πει να μείνω, μα έφυγα. αν έμενα θα νοίκιαζα το Narnia, ταινία με μαγείες και ξόρκια και χαζομάρες- που λατρεύω- . δεν άκουσα την καρδιά της κι έφυγα. μετά από δέκα λεπτά είχα γυρίσει. δεν είχα πάρει το κινητό μου. ξαναέφυγα. στο δρόμο για την στάση πέρασε το λεοφωρείο.
περπάτησα μέχρι την επόμενη, με ένα πείσμα, λες και με κρατούσαν φυλακισμένο. στο παπούτσι μου κόλλησε ένα χαρτί. ήταν ένα εξώφυλλο dvd. το Narnia. δεν ένιωσα χριστό. δεν θα έπαιζα κανένα παιχνίδι. παιχνίδια μοίρας. σκατά και μύγες. κάθησα στο παγκάκι της στάσης. σκεφτόμουν πως αν υπάρχει λόγος να με δυσκολεύει η ζωή, αυτή την περίοδο, θα έπρεπε να υπάρχει κάποια κακή πράξη στο λεγόμενο κάρμα μου. χαμογέλασα. το χειρότερο και πιο εγκληματικό που σκέφτηκα είναι πως δεν χτυπάω εισητήρια στα λεωφορεία της περιοχής μου. σιγά το έγκλημα. σιγά την παραβατικότητα.
η λεωφόρος πηγμένη. μα που πήγαιναν όλοι μέρα πέμπτη, στις δέκα, με μια βροχή έτοιμη να ξεσπάσει! είχα αποφασίσει να περιμένω όσο χρειαζόταν. στο παγκάκι. είδα από μακριά κάτι σαν λεωφορείο. κοίτα να δεις τύχη, σκέφτηκα. ΕΚΤΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ. φωτεινό και λαχανί. ξανακάθησα. είκοσι αυτοκίνητα πιο πίσω ερχόταν το επόμενο. 451. ναι αυτό μου κάνει. σήκωσα και δεν σήκωσα το χέρι μου. αυτό σταμάτησε. κι εγώ απλώς δεν μπήκα. περπάτησα και πέρασα απέναντι. δίπλα στον οδηγό. ένας ελεγκτής. πολύ τυχερός. που τον είδα.
περνώντας απέναντι, στο παλιό μου σχολείο, έπεσε η πρώτη σταγόνα, στο δερμάτινο μπουφάν μου. που συντονίστηκε. όπως και τα φύλλα αργότερα. άλλαξα ξαφνικά γνώμη.
στο δρόμο της επιστροφής έκανα μια στάση στο video club. ο υπάλληλος μιλούσε με μία πελάτισσα για πονόδοντους. δεν ήταν δυνατόν να αντέξω άλλες κουβέντες για mesulid και τρομερές ημικρανίες. άρπαξα το dvd μου κι έφυγα.
δεν γύρισα αμέσως σπίτι. πήγα μια βόλτα στο δάσος για ένα τσιγάρο.
τελικά θα δω το DEXTER. έτσι για να γλυτώσω από την παράνοια που μου δημιουργούν οι συμπτώσεις που σιχαίνομαι, και η γεύση του αίματος στο στόμα μου. και αφού έγραψα αυτή την πρόταση , αυτή, γύρισα το dvd για να διαβάσω το εξής:
blood. sometimes it sets my teeth on edge.
other times it helps me control the chaos.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ POSTS, 2

2008-09-24T19:11:00.003+03:00

αισθάνθηκα. τυχερός. που αναπνέω. που έχω μια καλή οικογένεια. που δεν έχω στερηθεί.
που έχω φίλους. όχι παντα καλούς. αλλά έχω. έχω και πολύ καλούς φίλους.
που έχω την υγεία μου. όχι όπως τώρα, αλλά αν μια αντιβίωση μπορεί να με κάνει καλά δεν μετράει.
τυχερός που έχω αγαπηθεί. και που έχω αγαπήσει. που έχω ερωτευτεί.
έχω σπουδάσει. έχω εργαστεί. έχω κάνει περήφανους ανθρώπους που με πίστεψαν.
έχω βγάλει χρήματα. τα έχω χαλάσει όλα τώρα.
έχω πάει ταξίδια ,έχω δει τόπους και ουρανούς.
αισθάνθηκα. αφού έχω ζωγραφίσει. γράφω. φωτογραφίζω...χουζουρεύω.
υπήρξα τυχερός. είμαι ζωντανός. νέος. δεν είμαι άσχημος. χαμογελάω γλυκά.
έχω φτιάξει πράγματα. έχω χαλάσει άλλα τόσα.
έχω και έναν αδελφό πλέον.
έχω ξενυχτήσει. έχω πιεί. έχω καεί. έχω διασκεδάσει κι έχω κάνει και τους γύρω μου να διασκεδάσουν.
έχω βοηθήσει. όχι πολύ μα έχω βοηθήσει.
έχω ζηλέψει. έχω μαγειρέψει. έκανα έρωτα. έκανα sex. έκανα μαλακίες.
έκλαψα, έφαγα φρίκες, έγινα κάφρος, έγινα σύντροφος και εραστής.
έσπασα πράγματα. έκανα δώρα.
φόρεσα ρούχα άλλων. φορέσαν άλλοι τα δικά μου.
κοιμήθηκα αλλού. αισθάνθηκα τυχερός. που αγκάλιασα.
που σε φίλησα και με φίλησες.
που έχουμε κοινά αστεία με την παρέα μου.
που έχω αναφορές.
που έιμαι ολόκληρος.
που θάμπωσα.
θαμπώθηκα.
που διάβασα ένα βιβλίο στο πάρκο.
αισθάνθηκα πως έχω ζήσει καλά.
τυχερός.
. .
ή

η διαταγή σου ήταν να πεθάνουμε.
μαζί.
και απουσίαζες από την κηδεία μου.
πως μπόρεσες;
σε ανέστησα μια φορά για να μην έρθω στη δική σου.

ΝΑΥΑΓΟΙ, ΕΝΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ

2008-09-21T19:11:00.001+03:00

ένα σκληρό κενό πήρε την θέση της προστασίας που έχτιζα γύρω σου. μία ενοχλητική σιωπή διαδέχτηκε την πολύπλοκη βοή των αμέτρητων συζητήσεων, προβληματισμών και αναζητήσεων. βουτήξαμε βαθιά στους εγωισμούς μας και η θάλασσα μας ξέρασε σε άλλους τόπους. για καιρό γέμιζα μπουκάλια με σημειώματα που όλα κατέληγαν σε συγχώρεση και αγάπη, μα ξεκίναγαν θυμωμένα, με βρισιές και υπαινιγμούς. η ειρωνία μου με ξεπέρασε και η υπερβολή σου σε ρίμαξε, χαζεύουμε τους γλάρους τώρα μοναχοί. κοιτάζω συχνά πίσω. μπορώ να σου περιγράψω τον δεξί μου ώμο με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. χτίζεται μια πολιτεία εκεί πάνω. σκάβουν οι εργάτες, επιβλέπει ο μηχανικός, φωνάζει, γιατί μπαίνουν νερά. η θάλασσα είναι πολύ κοντά και μπαίνουν νερά. νερά. μόνος για μέρες, να καταπίνω το αίμα που αναβλύζει από την πηγή των ούλων μου, διψάω για καθαρό σάλιο, χωρίς αιμοπετάλια...δεν έχω γεύση. αρρωστήσαμε. αποφασίσαμε πως κάνουμε κακό ο ένας στον άλλον και πάψαμε να φωνάζουμε βοήθεια. και ο μηχανικός παραιτήθηκε πρωτού δει τους οικοδόμους του να πνίγονται μα πέθανε από καρδιά πριν να έρθει ο ξαφνικός χειμώνας. τυχερός μέσα στους αιώνες, πέθανε μαζί με την καρδούλα του. τι να φτιάξω τώρα που όλα φαίνονται πιο δύσκολα. έχω βαρύνει από την αλμύρα των δακρύων μου που στεγνώνουν.
τα μάγουλά μου αλυκές . στο νησί μου τα δέντρα δεν καρποφορούν μα μαγικά επιβιώνω. μαγικά μακραίνουν τα μαλλιά και τα γένια μου. μαγικά η γη γυρίζει.
και τρίζει.

FILM, ΧΩΡΙΣ

2008-09-17T19:44:00.000+03:00

μη!
μη με κρατάς!
μη, σου λέω, μη!
δεν σου λέω να με αφήσεις. θα έλεγα "άσε με!".
μη με κρατάς, σου λέω!
δεν καταλαβαίνεις. αφαιρώ σκοτάδι.
δεν προσθέτω φως. δεν καταλαβαίνεις.
να κράτα αυτή τη μηχανή και βγάλε με φωτογραφία.
μπορείς αυτό, τουλάχιστον; να, έτσι.
κοίτα μέσα. με βλέπεις; τέλεια.
φωτομέτρηση. αν μηδενίσεις σωστά, θα βγει ό,τι βλέπεις.
καταλαβαίνεις; αν δεν μπορείς να μηδενίσεις ελάττωσε την ταχύτητα.
βιάζεσαι. το διάφραγμά σου. θέλει μια μαεστρία. μπορείς ,ρε;
πόσο πολύ φως; και για πόσο;
.
.
τό μαθες; για να δω τι έβγαλες. είδες;
τι είναι αυτό;
πάνω που μαθαίνεις κάτι, ξεχνάς το προηγούμενο.
σε ρωτάω, τι είναι αυτό;
λάθος εστίαση.

ΑΕΡΟΓΕΦΥΡΑ, Η

2008-09-09T19:11:00.001+03:00

ξέχασες να μου πεις σ' αγαπώ. φορτηγά στην Κηφισίας που σκοτώνουν κορμιά,
τα δολοφονούν, λευκά κορμιά που κοιμούνται στην άσφαλτο, κενά βλέμματα που κοιμούνται στο χώμα. εν ψυχρώ. την μαύρη. το στεγνό.
νήματα και κλωστές. σημάδια από ζάντες. σημάδια. φανάρια τρελά στα μυαλά.
τα άρρωστα.

τα όνειρά μου καμιά φορά είναι άσχημα. ο φύλακας του ύπνου μου τραβάει μαλακίες και οι φόβοι ξεγλιστρούν όταν κλείνει τα μάτια για να τελειώσει, σαν μυρμήγκια, αλλά πιο μεγάλα, όχι τεράστια, μα σαν κατοικίδια μυρμήγκια, ροκανίζουν τα ηλιοβασιλέματα και τρώνε άτσαλα το μπισκοτάτο της θείας, κουβαλάνε στην πλάτη τους ανθρώπους, που έπρεπε ο φύλακας να τραυματίσει, αλλά που; ακόμα σκουπίζεται, και σκάβουν τα έντομα, να μια εμμονή που είχε μείνει πίσω, και σκάβουν τα έντομα λέω, και βγαίνει νερό από τις τρύπες, παλεύει ο νους, βρέχονται οι πατούσες του φύλακα, ανοίγει το στόμα, φωνάζει : ΓΙΑΝΝΑΚΗΗΗΗΗΗΗ!

ξυπνάω.
φορτηγά στην Κηφισίας και νταλίκες.
η αερογέφυρα είναι ροζ και η φωνή μου λίγη.
δεν ψιθυρίζω, απλώς δεν ακούγομαι.
κι ας νομίζεις πως το ξέχασα.

ΘΕΟΙ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ

2008-09-02T19:11:00.001+03:00

η πληγή μου.
+
η πληγή μου.
+
η πληγή μου,
ηφαίστειο ενεργό.

δεν είμαστε θεοί για να κρίνουμε!
άκουσα καλά ή να μπήξω ένα στυλό στο μάτι μου;
τι τόλμησε να ακουστεί; τι έφτασε στα αφτιά μου;
δεν έχει περάσει μία ημέρα που να μην έχω κριθεί.
ποιος θεός λοιπόν, θα σταθεί στο σκαμπουδάκι του και θα μου πει το αντίθετο;
να έστριβε καλύτερα το μουστάκι του ή να έστριβε τη γλώσσα του.
με φιόγκο έξω από το στόμα του, περιμένω δώρο το κεφάλι του.
δεν είμαστε θεοί για να κρίνουμε!
ανοίξτε τις φυλακές, λοιπόν. τα ψυχιατρεία. γκρεμίστε τη βουλή.
κάψετε τα συντάγματα. μουτζουρώστε τις νομοθεσίες.
και μετά στρώστε ένα τραπέζι, για δείπνο, με την αδελφή σας και τον βιαστή της.
την μάνα σας και τον πατέρα σας που σας σάπιζε στο ξύλο.
ελάτε να φάμε όλοι μαζί και ο ένας τον άλλον.
δεν υπάρχει παρελθόν. δεν υπάρχουν ευθύνες.
δεν υπάρχουν τύψεις. δεν υπάρχει το σωστό, το όμορφο, το ευγενές.
υπάρχουν μόνο οι καύλες, υπάρχει μόνο το σήμερα,
υπάρχουν μόνο σώματα δίχως μνήμη, ρομπότ ευχαρίστησης και ασυδοσίας.
δεν είμαστε θεοί για να κρίνουμε.
τρέξτε! όλες οι ευκαιρίες είναι δικές σας. μη ντρέπεστε! μη ντρέπεστε!
δεν θα σας αξιολογήσει κανείς, μη γελιέστε, μπορεί πρώτα να σας γαμήσει,
να σας κεράσει κι ένα ποτό, αλλά αυτό σήμερα.
αύριο μπορεί να γαμήσει το σκύλο σας και μεθαύριο ,αν το θυμηθεί ,
να σας πει πως είναι ο δίδυμος αδελφός σας.
χθες ήταν το αφεντικό σας και προχθές ήσασταν κουμπάροι.
τραπέζια, βατράχια, κινητά, κότες. δεν έχει σημασία.
γιατί σήμερα μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο χωρίς αναφορές.
και κυρίως χωρίς, εμάς, που δεν είμαστε θεοί και που δεν μπορούμε να τους κρίνουμε.
+

σαν να κρύωσα λίγο, λέω να εκραγώ.
μη μου θυμώσετε που θα σας κάψω.
άλλωστε δεν μπορείτε.
δεν είμαστε θεοί για να κρίνουμε.
αύριο μπορεί να είμαι ο κολλητός σας.
σας αγαπώ.

+
+
+

ΣΥΝΤΑΓΗ, Η

2008-09-01T19:11:00.001+03:00

να έλιωνες, να πάταγες στα πιο υγρά σου πόδια
και να άπλωνε η σάρκα σου, να άπλωνε σαν ζύμη cake,
και νά 'βαζα το δάχτυλό, αν έλιωνες, αν άπλωνές, μου.
_____________________
500γρ αλεύρι που φουσκώνει
-αλεύρι που φουσκώνει, όπως το παγόνι-
4 αυγά
-της κότας τα αυγά, να σπας μικρά μωρά-
250γρ ζάχαρη
-τα χάδια σου ήταν ζάχαρη, η πράξη σου όμως άχαρη-
250γρ γάλα
-τα μάτια σου ήταν γάλα, τα δάκρυα μεγάλα-
250γρ βούτυρο
-της αγελάδας βούτυρο και της κατσίκας λόγια-
.
-μήπως δεν τα πες όλα;-
.
και λίγο ξύσμα πορτοκάλι

-κάτι μας κρύβεις πάλι-
.
κι ένα παιδί...

ένα καλοκαίρι που έφυγε μου πήρε μια ζωή και μου δωσε μια άλλη ,
είναι η πρώτη φορά που γράφω και δεν ξέρω για ποιον

ΦΕΥΓΙΟ,ΤΟ

2008-08-02T19:11:00.003+03:00

πρέπει να φύγουμε, σου λέω, να φύγουμε και όχι για να ξεφύγουμε
για να αλαφρύνουμε θα φύγουμε με κόκκινα μαλλιά, να φύγουμε
και να γυρίσουμε, όταν γυρίσουμε, θα ήθελα να έλεγα και αν, μα αφού,
θα έχουμε τραγουδήσει σε δρόμους με άλλη γλώσσα, θα γελάμε
και όλοι θα καταλαβαίνουν πως θα είμαστε καλά και οι καθρέφτες
και εμείς και θα φυσάει και τα κόκκινα μαλλιά μας θα παίζουν μελωδίες
και αν είναι λυπημένες δεν θα τα κόψουμε, ούτε θα τα βάψουμε πράσινα
αλλά θα γελάμε σαν λαϊκές τραγουδίστριες και θα μαζεύουμε λουλούδια,
θα τα ξεριζώνουμε, δεν θα τα κόβουμε και θα χορεύουμε με στροφές,
λαμπάδες, θα πραγματοποιούμε τα τάματά μας, σοφές μα λαϊκές,
μα γιατί μα, θα φύγουμε και θα γυρίσουμε πιο όμορφοι,
με τα κόκκινα μαλλιά μας
και την κόκκινη καρδιά μας.

ΕΝΑ ΧΑΡΤΑΚΙ,ΣΕ

2008-07-29T19:11:00.001+03:00

.
.
.

ΠΕΡΝΑΝΕ, ΟΛΑ ;

2008-07-24T19:11:00.002+03:00

παρασκευή, κοντή γιορτή
συρόμενες πόρτες, χωρίς κλειδαριές
ατσάλινοι οι τοίχοι γεμάτοι ρωγμές
γεμάτοι λεκέδες, νομικές προσφυγές
ομφάλιος λώρος σε γενικές δοκιμές.

μηχανική, τεχνητή αναπνοή
κρυμμένα τσιγάρα, διπλοί φορτιστές
μπουκωμένα φουγάρα, τυφλοί αρμενιστές
τυφλοί από πάθος, τα λάθη σειρές
μικρή σχιζοφρένεια, πουκαμίσες λευκές.

.
θα φταις
ή δεν θα φταις
είτε κλαις
είτε δεν κλαις
θα γεννηθώ ξανά και ξανά
και ας τρελαθώ κι εγώ και η μήτρα της από τους πόνους
να γνωρίζαμε πόση δύναμη κατέχουμε
πέρα από αυτή της οργής και της συγχώρεσης
πέρα από τα πάθη και τις αγάπες .

εξελισσόμαστε

ΠΡΑΞΗ,Η ΤΡΙΤΗ

2008-07-21T19:11:00.000+03:00

καμένο δέρμα
κάτω από το aircondition
.
.
καμένο δάσος
κάτω από τον πιο γαλάζιο ουρανό
.
απλώς θα χαμογελάσω
.

Get thee to a nunnery: why wouldst thou be a
breeder of sinners? I am myself indifferent honest;
but yet I could accuse me of such things that it
were better my mother had not borne me: I am very
proud, revengeful, ambitious, with more offences at
my beck than I have thoughts to put them in,
imagination to give them shape, or time to act them
in. What should such fellows as I do crawling
between earth and heaven? We are arrant knaves,
all; believe none of us. Go thy ways to a nunnery.

ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ,ΤΟ

2008-07-17T19:11:00.000+03:00

ΑΠΟΚΡΥΨΗΚΑΙΠΑΛΙΚΑΙΣΚΟΙΝΙΑΠΟΥΚΟΒΟΝΤΑΙ

2008-07-16T19:11:00.003+03:00

ήθελαμιαζωήνασεαγαπάωκαιπαλεύωνακρατήσωμιαανάμνηση
ακόμηέναβράδυμόνοςσεαυτότοσπίτιπουμεδιώχνεισυνεχώςνα
πολεμάωμετηναντοχήμουπουδενυπάρχειείμαιέναςτρομαγμένος
άνθρωποςπουγεμίζειτοντόπογραμμέναχαρτιάπουδενμετακινεί
τίποταμπαςκαιβρεικάποιοσημείωμάσουκαιδενμπορείνατοσκίσει
νατοκάνεικομματάκιαόπωςέκανεςτηνψυχήμουθέλωναμπορώ
νασεσβήσωκαιπάλιτοστομάχιμουανακατεύεταιδενμπορώούτε
κανναελέγξωτηνάρνησήμουγιακάθετιδικόσουτηναρνησήμου
γιατονίδιομουτονεαυτόπουέχειτσαλακωθείκαιείναιάσχημος
καιμουδιασμένοςδεναντέχωαυτότοκρεβάτιαυτάτασεντόνια
όλαόπωςταάφησεςάπλυταστοννεροχύτηαπότηνμέραπουτι;
απότηνμέραπουπως;
απότηνμέραπουμεγάλωσαξαφνικάχωρίςγενέθλια
χωρίςκεράκιαμεγάλωσαχωρίςγενέθλιαόπωςγούσταρες
όπωςτοθελεςναείναιόπωςτότεπουφαγονόσαστανγιανα
έρθειημέραπουθασκέφτομαιτηνοδύνηπουμουπροκαλεί
ηαπλήσαςπαρουσίασιχαίνομαιτιςσκέψειςμουκαιτονλόγοπου
δενκράτησαστονεαυτόμουπωςκανείςδενθαμεκαταστρέψει
εμένακανείςδενθαμεφτάσειστοσημείοναγράφωμεχέρια
τρεμάμενασεχαρτιάπουτσαλακώνονταιαπότηνδύναμημα
ήρθατεεσείςναμουμάθεταιτομάθηματηςενηλικίωσηςόσακε
ριάκαιανσβήσειςανδενκαείςαπόταχρόνιασουθαείσαιπάντα
ένακουτόπαιδίποθόλοιθααγαπούνμέχριτηνστιγμήπου
απλώςθαπάψουνμέχριτολεπτόπουθατοαπειλήσουνπουθατουπουν:
κοίταναδεις!
καιτουδείχνουν
κιέχεικιάλλο...σιγάσιγά...προςτοπαρώνκαλάγαμήσια!
μαγαλύτερογαμήσιδενθαυπάρξειάλλωστετιναδιηγηθείένας
ματωμένοςκώλοςσεμίαμαυρισμένηκαρδιάπέτρεςπέτρες
υπήρξατεευτυχώςβρήκαταξίκαιγύρισαστουςγονείςμου
πουδενρωτούνπολλάκαιμουλένεαπλώς:
πήγαινεόπουθεςαρκείναμησεβλέπουμεέτσι

ΥΠΟΔΙΑΙΡΕΣΗ,Η

2008-07-15T19:11:00.001+03:00

κέρματα με δύο όψεις είμαστε

άλλοι παίζουμε τον εαυτό μας

άλλοι τους άλλους.

άλλοι χάνουμε τον εαυτό μας

άλλοι τους άλλους.

.
μη με ρωτήσεις να σου πω τι είναι καλύτερο.

χαμένος

μόνος

χαμένος

μόνος

.
τι να βρεις στις απαντήσεις μου
τι να βρω στις ερωτήσεις σου
κερματάκια είμαστε
ψιλά
.
χανόμαστε

σε τσέπες
σε λάθη
σε λάθος υπολογισμούς
ή και σε λάθος αγάπες.

είμαστε η υποδιαίρεση.
.
δεν μπορούμε να μεγαλώσουμε
πιο πολύ από την αξία μας.
.
.
.

ΕΠΙ,ΤΕΛΟΥΣ

2008-07-14T19:11:00.004+03:00

πόσο, τα μάτια σου,
μου μοιάζουν με ηλιαντανακλάσεις,
τις χαζεύω από τη βάρκα.
.
στα λακκάκια του νερού,στραφταλίζουν
αστεράκια πρωινά, με ζαλίζουν,
μου θυμίζουν.
.
στην αβίαστη αγάπη σου,
που έγινε κοχύλι να με σώσει,
με μια αγκαλιά, ένα βλέμμα,
ένα βράδυ μα και δύο,
ξαπλώνω.
.
θα με πας και διακοπές,ε!
να σοβαντίσουμε μαζί,
το πιο μαύρο καλοκαίρι,
με χρώματα του Αιγαίου
και ας είμαστε στο Amsterdam.
.
ηλιαντανακλάσεις μέσα στην κακία που με έπνιξε
με κρατάς στο φως. που κάποτε τόσο αγαπούσα.

. .

ΚΑΔΟ, ΣΤΟΝ

2008-07-10T19:11:00.000+03:00

Δεν άντεξα, τα πέταξα.
Βρώμισε το σπίτι.
Και όσο τα έβαζα στην άκρη μπας και μου χρησιμεύσουν,
αυτά επέστρεφαν μέσα στο υπνοδωμάτιο.

αυτό που το λες και δωμάτιο βασανιστηρίων. σλας

τα μαστίγια. σλας
τα μαστίγια.σλας
τα μαστίγια.

.
και δαρμένος και βρομερός?
τα πέταξα.
.
και όποιος προλάβει τα μαζεύει.
άστεγοι, πεινασμένοι, πεινασμένοι ή απλώς αλήτες.
όλοι έχουμε ανάγκες.
κι εγώ επιθυμώ να μαστιγώνομαι σε καθαρό δωμάτιο.

σλας. τα μαστίγια
σλας. τα μαστίγια
σλας.

.
αλλά μέσα στην άνοιξη του overlay.
το όπιο του azax.
την ανάγκη μου.
την τελειωτική μου ανάγκη.
την απόλυτη και την καθαρή.
να σταματήσω.
.

σλας. τα μαστίγια

τα μαστίγια. σλας

.
αγένεια. τρομακτική και σταθερά επαναλαμβανόμενη αγένεια.
ξεχειλίζει από τις μαύρες σακούλες. και βρωμάει η αρρώστια.

.

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ, ΜΟΥ

2008-07-05T19:11:00.001+03:00

ανεξέλεγκτο........ ανεξέλεγκτο μυαλό.......... δεν είσαι πια δικό μου. .....................................ξυπνάς και κοιμάσαι χωρίς εμένα. σε φιλοξενώ. .....................................................τρως το φαγητό μου. ...............γελάς με τα αστεία μου. .........κρύβεσαι για να μη τον δεις. .................................σουρώνεις τα μακαρόνια μου και φορτίζεις το κινητό μου. .......ενώ εγώ κάνω μπάνιο. κατάφερα να σε ελέγξω για λίγες μέρες. ..................ή μάλλον να σε παραπλανήσω με προπαγανδιστικούς τρόπους. ..................μάταια. ........χθες το βράδυ επαναστάτησες...... κρατάς αρχείο. .......και δεν μου λες που, να το κάψω. ........να μπω και να το κάψω. .....................................μυαλό μου, αν αυτή τη στιγμή διαβάζεις όσα γράφω, να ξέρεις πως το σώμα που σε κουβαλάει δεν θα σε αντέξει για πολύ. ....................κι επειδή δεν μπορεί να σε αποβάλει, ........................................θα είναι όλο και πιο κουρασμένο ................και τότε δεν θα έχεις τίποτα να ελέγχεις. ..............................σου κάνω πρόταση για συνεργασία. ......................................................να μαζέψω προσάναμα;
ή να μαζέψω τα πράγματά μου;
. . .
πόσο πιο κατεστραμμένο καλοκαίρι να περπατήσω
πόσες ακόμα νύχτες θα φοβάμαι
. . . .

ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΟΥΣ

2008-07-02T19:11:00.000+03:00

η γη ακόμα γυρίζει
και τα αεροπλάνα πετούν πάνω από τα κεφάλια μας

ΒΗΜΑ , ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ

2008-06-30T19:11:00.000+03:00

λοιπόν
σταματάω εδώ όλη αυτή την παράνοια
γιατί νιώθω πως σας κάνω κακό και τελικά δεν το αντέχω
δεν μετανιώνω για τις λέξεις μου γιατί ακόμα βράζουν μέσα μου
μη μου ζητάς να σου μιλήσω
αν το χες κάνει πρώτος θα είχαμε γλιτώσει πολλά
το πλήρωσα το λάθος μου, το φρόντισες, κι έρχεται η ώρα για όλους μας
θα γράφω αλλά δεν θα postάρω και θα βρίζω μέχρι να μου φύγει,
θα σας βρίζω για πολύ καιρό,
δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο
απλώς να, κάθε που ξαπλώνω
έρχονται όλοι αυτοί οι διάλογοι στο κεφάλι μου
20 μέρες τώρα(ή δυο μήνες, τι σημασία έχει πια),
όλα τα ψέμματα και το ενδιαφέρον για το πως νιώθω
και το γαμημένο μου κεφάλι τρελαίνεται, παίρνει λάθος στροφές
και τα μάτια μου γυαλίζουν
δεν το πιστεύω
μέχρι που σε ρώτησα δεν το πίστευα
έλεγα πως είναι ψέμματα
μα ήταν αλλού τα ψέμματα και αυτό είναι που με έχει στοιχειώσει
πως μπορέσατε να το κάνετε αυτό σε εμένα;
να ξαναφουντώνουν τα δαιμόνια μέσα μου!
γι αυτό θα γράψω λίγα ακόμα πριν ξεφτιλίσω ο,τιδήποτε καλό μου αφήσατε
αφήστε με ήσυχο. προφανώς αυτό που χρειάζεστε είναι ο ένας τον άλλον
και κανέναν άλλον, αλλιώς λυπάμαι που θα το πω αλλά δεν επιλέξατε σωστά.
προστατέψετέ μας. προστατέψτε και ο ένας τον άλλον.
θα βάλω εδώ μια τελεία γιατί σήμερα είδα λίγο φως,
κοιμήθηκα δυό ώρες
, έφαγα ένα σάντουιτσ
και τρεις πατάτες φούρνου.
και είμαι ζωντανός.

.
.
.

REPOST, THE

2008-06-29T19:11:00.001+03:00

Έσκαψα στις ρίζες του σκουριασμένου σου Δέντρου
με σπασμούς κράταγα το κουτάλι και έσκαβα
και τράβαγα απ'τα μαλλιά τη νύχτα μέχρι που έπαθε ατύχημα το χώμα ,
ο καρπός μου ατύχημα, δυστύχημα τα φύλλα όλα πεσμένα,
οι καρποί του σαπίλα και έντομα...να λερώνουν τα παπούτσια μου
και έσκαβα ακόμα πιο ιδρωμένος πιο αλμυρός και από σένα
πιο αδύναμος και από τη θέλησή μου, έσκυψα και λύσσαγα .
Τραύματα να ματώνουν και να ποτίζουν το οξειδωμένο σου φυτό
ήθελα να τσιρίξω και ρούφαγες τους φθόγγους μου
και πάλευα ακόμα σαν αγρίμι να σε διαλύσω,
όχι να σε κόψω να σε ξεριζώσω,
πόναγες και μού δινες κουράγιο,
πείσμα στο πείσμα και οφθαλμός αντί οφθαλμού,
τα μάτια θα σου βγάλω μέχρι να παρακαλάς να σταματήσω
.
''σε παρακαλώ, σταμάτα'' ''παρακάλα με και συνεχίζω''
.
Είμαι ήδη βαθιά και σε ακούω να αγκομαχάς,
αγκομαχάει και το κουτάλι,η μέση ,η ανοησία
και η παλάμη μου γερασμένη ματωμένη,
σκουριασμένη, γεμάτη χώμα και μούχλα αλλά ανίκητη
Πιο δυνατή από ποτέ γιατί σε απεχθάνεται
.
''Σ'αρέσει τώρα που σε βλέπω να καίγεσαι;''
.
Πανάθεμά σε Κυριακή ,
που φύτρωνες για να με ξεριζώσεις ήρθε η σειρά σου και θα ναι πάλι Κυριακή...
και θα είναι η χειρότερη της ζωής σου όσο και η τελευταία
σε ρίχνω
.
1.... 2.... 3....
.
''ΠΕΦΤΕΙ'' ούρλιαξα . . .
τόσος πόνος γαμώτο και δεν τό θελα μα το άξιζες και κλαίω πάνω από το ξερίζωμά σου το δημιούργημά μου είναι ο θάνατός σου το δημιούργημά σου ο δικός μου
. . . .

ΤΣΙΧΛΑ, Η

2008-06-28T19:11:00.000+03:00

δεν είναι ο χωρισμός ένας μικρός θάνατος. δεν είναι τα δάκρυά μου που καίνε ούτε καν το κατακόκκινο αίμα που τρέχει από τη μύτη μου. δεν είναι η άρρυθμη αναπνοή μου, ούτε τα κόκκαλά μου στα πλευρά. ούτε η λύσσα, η υστερία, ο τρόπος που ζωγραφίζω ατυχήματα, ο λαιμός μου που θέλω να τον σφίξω, ο ύπνος που με αρνείται, τα μαλλιά μου που τα ξύρισα, οι κλειδώσεις μου που τρίζουν και καμπουριάζω κι άλλο ,κι άλλο. είναι τα ψέμματα. το στήσιμο.
οι υπεκφυγές. οι ερωτήσεις. ο βιασμός μου. τα φιλιά του ιούδα. και μετά η σταύρωση. και αν το θυμηθώ μπορεί και να αναστηθώ. αν περάσουν τρεις μέρες μπορεί να σηκωθώ. γιατί και πόσο να μείνεις ξαπλωμένος, σε χτυπάνε οι διάολοι από παντού. τόσα φιλιά. ψεύτικα. τόσα χαμόγελα, τόση ανησυχία. τόση εμπιστοσύνη και τόση αγάπη. τόσα φιλιά, τόσους μήνες. να κρέμεσαι στην ευκαιρία της δυστυχίας μου. και μόνο εγώ εντυπωσιάστηκα. γιατί μόνο εγώ είμαι μαλάκας. γιατί όλοι οι άλλοι απλώς το περίμεναν. μόνο εγώ δεν είχα προβάρει έναν σταυρό. τόσα φιλιά και ένα δεν μου βρώμισε.

KOMMATI 1

2008-06-27T19:11:00.001+03:00

.
.
.

δεν ήξερα καν ότι κρύβω τόσο μίσος μέσα μου

.
.
.

ΚΟΜΜΑΤΙ 3

2008-06-26T19:11:00.004+03:00

.
.
.
θα μου λείψεις
.
.
.

ΠΡΑΞΕΙΣ ΒΙΑΣ, ΟΙ

2008-06-26T19:11:00.002+03:00

ΕΠΙΚΗΔΙΟ ΔΕΙΠΝΟ, ΤΟ

2008-06-24T19:11:00.000+03:00

λαγουδάκι μου, σκάλιζες λαγούμια μεσ'τη νύχτα
μια από εδώ, μία από εκεί,
και κάθε πρωί κρυβόσουν κι έκανες σχέδια
να σε κυνηγούν και να ξεφεύγεις
μέχρι ο ήλιος να φανεί.
.
.
.
.
σ' αγαπώ τόσο πολύ
τόσο που θα σε φάω.
στη μέση του μεγάλου πιάτου
δίπλα στη σαλάτα μου
πάνω στο τραπέζι
μέσα στο σπίτι
τριγύρω στη πόλη
κάτω από τον ουρανό.

.
.
στην υγειά σας αγόρια ,λαγοί
όσα λαγούμια και αν σκάψετε
ο έρωτας θα σας βρει.
.
.
αιωνία σας η μνήμη και καλή μου χώνεψη.

ΔΑΣΟΣ, ΤΟ

2008-06-21T19:11:00.000+03:00

πρώτο σάββατο στο δάσος χωρίς την αγαπημένη κουβαρίστρα μου
δεν χάνομαι πια, ούτε τρομάζω, ούτε κάνω σαν μωρό,
δεν δείχνω από αλλού, με τις σκιές και με τα φώτα παίζω,
δεν έγινα ακόμα αλεπού μα σαν να πορτοκαλίζει σιγά-σιγά
το τρίχωμά μου.
.
μισά σχόλια, μισές λέξεις, οι διαδρομές, τα μονοπάτια,
από το ένα δάσος στο άλλο πόσο διαφέρουν,
στο λέω λες και δεν το ξέρεις, μα απόψε δεν χάθηκα στο δάσος,
χάθηκα στο σπίτι μου.
.
αυτό το σπίτι που για να έρθει κάποιος πρέπει να είναι
πολύ ερωτευμένος μαζί μου
ή
πολύ ...δεν ξέρω.
μπορεί αν έβγαζε πανιά και σάλπαρε για το δάσος
να είχα ζωάκια πολλά στην αυλή μου.
ή ζωάκια που τρώνε τα άλλα ζωάκια.
.
ζωάκια που έχουνε ανάγκη το δάσος
και όχι εμένα.
.
άλλωστε παραμένω μια σιδηροκατασκευή
που κι αν φυτρώνει γούνα
ακούγεται σαν τρίκσιμο δοντιών
κάθε φορά που αναστενάζει.
.
και το δάσος τρομάζει.
.
προσπαθώ μα το δάσος τρομάζει.
και πιο τρομαγμενος είμαι εγώ.
παντού πια.
.

μισός.
.
και ένοχος μισός.
.
γιατί δεν τα καταφέρνω. και γιατί δεν μπορώ να το εξηγήσω.
ελπίζω το δάσος σας να με δικαιολογήσει
που μέρες τώρα σκέφτομαι να το κάψω.
αφού δεν μπορώ να φύγω,μακριά.
στα τσακίδια.
.

ΣΥΣΤΗΜΑ, ΤΟ

2008-06-13T19:11:00.000+03:00

το σύστημα τρικλίζει

το σύστημα είναι δύσμορφο

το σύστημα είναι δυσλειτουργικό

το σύστημα είναι αλαζονικό

είναι άρρωστο
είναι άδικο
είναι ανυπόφορο

.
είναι ένα σκυλί λυσσασμένο

κι εμείς τα σάλια που του πέφτουν

.
ή τα δικά μας σάλια που τρέχουν, από τις καύλες
ή εμείς είμαστε το σκυλί, που λυσσάει
ή το σύστημα φταίει
ή εμείς
..
.
.
.

το σύστημα είναι κάτι πολύ παραπάνω από τα μέρη που το αποτελούν.
.
.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ, Η

2008-06-11T19:11:00.002+03:00

Μια φορά και μια ευχή ζούσαν σε ένα μακρινό αστέρι δύο κεριά ,με το ίδιο όνομα και την ίδια φωνή.

Στο αστέρι του Προμηθέα. Χωρίς οξυγόνο.

Χιλιετίες έψαχναν να βρουν ένα σκοπό και τραγουδούσαν σαν χόρτα που καίγονται. Γενετικέ μας κώδικα σοφέ, των πόθων και του θανάτου μας μεζούρα.

Κάπου στις νότες τους, κοιμόταν η απάντηση.

Χιλιάδες ευχές και γαλαξίες πιο πέρα, μα στη ίδια γειτονιά, μια παραλία παρακάτω, μου άναψες ένα.

Σε ένα μέρος, μέσα στην πόλη, σαν νησί. Με οξυγόνο.

Γενετικέ μου κώδικα σοφέ, των πόθων και του θανάτου μου μεζούρα.

Αυτή είναι η απάντηση.

Το κερί που έλιωσε ,αφήνει τον τελευταίο του καπνό να αστρο-ταξιδέψει και να φτάσει, να βαφτιστεί ένστικτο.

Στο κύτταρο του άκαυτου ζεύγους.

ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ

2008-06-08T19:11:00.000+03:00

οι βλεφαρίδες μου θα στάζουν μέλι
.
και θα κυλά
.
σε όλο μου το κορμί
.
μέχρι
.
τον αφαλό
.
που θα το ρουφά
.
και θα το επιστρέφει
.
στις μέλισσες που ,εκκωφαντικά, εργάζονται
.
στο κεφάλι μου.
.>>
>.
?>
?.¨"
"?>
?

ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑ ή ΤΥΧΗ, Η

2008-06-01T19:11:00.000+03:00

.
.
.
Άστρα, φανείτε να σας δω!......μάτια κοχύλια
.
Άνοιξα σελίδες, άναψα φωτιές, πληγές,
να μάθω, να γνωρίσω την επόμενη στιγμή.....αίμα στα χείλια
.
Δείξτε μου την!......διψάω από την πείνα
.
Αυτή την άδικη θεά που δεν ξέρει να σκορπάει τις ευκαιρίες.
Μια γυναίκα, γριά, ασπρομαλλούσα.
Αρρώστιες πολλές την βασανίζουν, μα μία,
μία είναι η σοβαρή, η επίπονη,
η ανία των γερόντων.
Η Τύχη έτσι γεννήθηκε, γριά και ζαρωμένη,
και πάνω απ'όλα με κρίση που μοιάζει με αυτή,
ενός μωρού.
Μα την Τύχη, τύχη και αυτή την βρίσκει
και ρίχνει τις ματιές της στα μέρη τα σωστά
και γίνεται το θαύμα, καμιά φορά.......βάσει πιθανοτήτων

.
Την τύχη της Τύχης ονόμασε Θεό!......θρησκεία του αορίστου
.
Ζει και αυτός στα αστέρια και όταν εκείνα σβήνουν,......όλοι προσεύχονται
θα δεις την Τύχη να πονά.......όλοι πεθαίνουν
και τον Θεό παυσίπονα να δίνει........να πίνει;
.
.
.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΤΣΙ...

2008-05-25T19:11:00.003+03:00

*με κοιτάζω, σε κοιτώ.
*κολύμπι στο νερό.
*πετρούλες στον βυθό.
*πουλιά στον ουρανό.

*πετρούλες και πουλάκια
*σας γνωρίζω απο παιδί,
*καραμέλες και κουκλάκια
*με τα χέρια, παλαμάκια.

*είμαστε, εσύ κι εγώ.
*
*
*
*
*

ΜΙΚΡΟ ΣΟΥ ΠΟΝΥ, ΤΟ

2008-05-21T19:11:00.004+03:00

Κρυσταλλικός απόηχος, χτυπά η καρδούλα μου στριμωγμένη μέσα στα σπλάχνα μου.
Οι αιχμηρές γωνίες της με πληγώνουν,κατάσαρκα.
Σαν θάνατος, βλέπω όσα έχουμε περάσει να περνούν από μπροστά μου.
Οι λέξεις σφηνώνουν στα δάχτυλά μου, δεν ορμούν, δεν λυσσάνε, όχι πια.
Γράφω δύσκολα, μιλάω αργά, η μνήμη μου κάνει παράσιτα, χιόνια σαν και αυτά στη τηλεόραση στο κανάλι 56.
Μία ώρα, γι' αυτές τις πέντε προτάσεις. Είμαι κουρασμένος. Το βλέπω το πρωί στα μάτια μου.
Και δεν τα ξανακοιτάω παρά μόνο το βράδυ. Ποικιλία. Τα μάτια μου ανοίγουν ή κλείνουν ανάλογα με την ανοιχτή ή κλειστή σου διάθεση. Νομίζεις ότι υπερβάλω. Δεν υπερβάλω παρά μόνο όταν μιλώ για τους φίλους μου.
Θα μπορούσα να μείνω στη Σουηδία, σου είπα. Και με πίστεψες. Και συμφώνησες. Επειδή ξέρω να δέχομαι; Ξέρω επειδή το έμαθα. Όπως έμαθα να εκτιμώ τον ήλιο και τα burberry. Όπως έμαθα να χαμογελώ και να φωτίζω τα μάτια μου. Όπως έμαθα να αγαπάω το αδύνατο κορμί μου και την ελαφρά σκολίωση της πλάτης μου. Όπως έμαθα πως μια καλή μέρα είναι η μέρα που εγώ ορίζω καλή ακόμα κι αν πέθανε ο νονός μου από καρκίνο το μεσημέρι της. Λυπάμαι που δεν μπορείς να είσαι έτσι και τυραννιέσαι. Λυπάμαι που δεν μπορείς να διατηρήσεις την χαρά μέσα σου, που δεν έμαθες να φωτίζεις τα μάτια σου.
.
Εγώ όμως είμαι αυτό το μελαχρινό μικρό πόνυ που καβαλάει το ουράνιο τόξο και τραγουδάει με ένρινη φωνή. Και είμαι χαρούμενο. Και βιώνω την ευτυχία, όχι μόνο όπου την βρίσκω. Την έχω μέσα μου. Και αφού πάντα μου λες ειρωνικά ή πονηρά πως ξέρω ότι είμαι όμορφος θα σου ξαναπαντήσω ''όχι''. Αλλά. Ξέρω αυτό.
Έμαθα να είμαι όμορφος και ευτυχισμένος.
.
.
.
.

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ KΥΡΙΑΚΗ ,Η

2008-05-18T19:11:00.002+03:00

Όπως ένα χαρτάκι, όπως ένα πακέτο τσιγάρα,
όπως ένα ,μία ήθελα να γράψω, όπως μία σκέψη
έτσι και μία κυριακή.
Η άκρη του αυτιού μου
να είναι δεμένη με τον έγκλειστο φρονιμίτη
της κάτω γνάθου μου, δεμένες ζωές,
οστά και αισθήσεις μα...μα που είναι η χαρά μας;
Κάτι υπάρχει και δεν το βλέπουμε, μια κουβέρτα,
μια κουβέρτα γράφω,
που μας κρύβει τον καλοκαιρινό ήλιο,
μάλλινη κουβέρτα, ζεστή και πράσινη.
Μας ζέσταινε τον χειμώνα, βουτηγμένη στο σπέρμα
και στα δάκρυα μα, σκέφτομαι μα, καλοκαίριασε.
Οι αλλαγές και ο πυρήνας, άνθρωπέ μου, μας κωδικοποιούν
και όπως κάθε κωδικός κλειδώνει και ξεκλειδώνει κάτι.
Ορίζει και κρύβει. Φυλάει και φιλά.
Ο συνδυασμός είναι που με βαραίνει, έχω χάσει το καρότο μου.
Το τι κυνηγάω και όχι το πως.
Σαν να τρέχω, με φτερά στα πόδια, παπαγάλου,
σε αγώνα άρσης βαρών. Όχι μάταια.
Μα θέλω ένα μετάλλιο. Χαριστικά.
Πες ότι σήκωσα τον κόσμο.
Ένα χειροκρότημα.
Ένα χέρι βοήθειας ,να ανεβάσουμε μαζί την μάλλινη κουβέρτα στο πατάρι και να στρώσουμε την λινή.

, ΤΟ

2008-05-01T19:11:00.001+03:00

ωκύαλος, σημαντικός, γαλάζιος ή χειμώνας
διαβάζονται τα μάτια, όχι εύκολα μα συχνά
ζωγραφίζονται οι μνήμες και οι φόβοι στο μέτωπο
αυτό, που με βλέπεις, που με κοιτάς,
ο τρόπος που με περιγράφεις στους τρίτους,
ή που σε ζωγραφίζω όταν νιώθω μόνος.
.

.
όμορφα ζώα είμαστε
αφού διασχίζουμε τις θάλασσες
,με βλέμματα.
.
.
.
.

BEST SELLER, TO

2008-04-23T19:11:00.001+03:00

Μπορει το τιναγμα του κεφαλιου ενος αγοριου στο Θησειο, να προκαλεσει τον εγκλωβισμο της Παγωνας κατω απο τα συντριμια της παγοδας της στην Κινα;

Παγοδες με σεμεν

το νεο μυθιστορημα της Μιρνας Σπάτουλα-Patatulas

Παγοδες με σ ε μ ε ν

...Ολα μπορουν να συμβουν οταν τρως με σακοραφες και πλεκεις με chop-sticks

ΓΑΝΤΙΑ, ΤΑ

2008-04-22T19:11:00.002+03:00

.
.
.

.
.
.
.
.

ΟΜΟΡΦΟ POST, ΤΟ

2008-04-14T19:11:00.001+03:00

.
.
.
.

.
.
.
..
.
.

ΣΤΙΓΜΕΣ, ΟΙ

2008-04-12T19:11:00.002+03:00

.
.
.
.

.
.
.
.
.
.
ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ, ΤΑ
ΕΥΤΥΧΙΑΣ, ΤΗΣ
.
.
.
.
.
.

00:51

2008-04-10T07:11:00.003+03:00

ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας των εγκεφαλικών μου διαδρομών εξατμίστηκε
τα ερεθίσματα κυκλοφορούν ελεύθερα προς όλες τις κατευθύνσεις
ριζώνουν οι ανακατατάξεις, σέρνεται η άπνοια, λειτουργούν οι λάμπες
κρυμμένος στον ύπνο μου, σμιλεύω μάρμαρα και γλυτώνω από σεισμούς
γράφω μπαρούφες, διαβάζω ευαγγέλια, κλείνω τα μάτια και σέρνομαι
φοβάμαι συνέχεια, αγαπάω συνεχώς, παλεύουν τα πνευμόνια μου,
μεταξύ τους, αρρωσταίνω συχνά και ερωτεύομαι με γεωμετρική πρόοδο
λυγίζω, ανασταίνομαι, είμαι ζωντανός, ζεσταίνομαι εκεί, κρυώνω απέναντι
μπουκώνω, τελειώνω, λατρεύω, κοιμάμαι στην πλευρά σου, πίνω,
τα ρίχτερ με δουλεύουν και τα αγάλματά μου φωτογραφίζονται μακιγιαρισμένα
και έχει κίνηση. κόρνες. στο κεφάλι.
στο λαβύρινθο το τέρας βρυχάται
η ισορροπία μου απειλείται
τα μαύρα πανιά σου με μπερδεύουν
και ένα πέλαγος αβάπτιστο κάπου θα βρω.
.
άρπαξέ με από το χέρι!

,
,
,
,
,
,
,
,
,

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ, Η

2008-04-06T19:11:00.002+03:00

.
.
.
.
..
.

ΕΝΑΤΟ ΓΡΑΜΜΑ, ΤΟ

2008-03-31T19:11:00.001+03:00

.
.
.
.
.

.
.
.
.

ΑΛΦΑ ΜΟΥ, ΤΟ

2008-03-27T19:11:00.002+02:00

.
.
.
.

.
.
.
.
.
.

ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ, ΙΩΣΗΦ- Ο CHERRY

2008-03-26T19:11:00.003+02:00

ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ, ΙΩΣΗΦ-HUNGOVER
ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ, ΙΩΣΗΦ-ΣΕ ΖΩΓΡΑΦΙΣΑ

O Cherry έβαλε το κινητό στην τσέπη και έσφιξε τον γιακά γύρω από τον λαιμό του. Κάθισε στο πλατύσκαλο της εξώπορτας και κοίταξε το ρολόι του.
Σε ένα τέταρτο θα χτύπαγε το κουδούνι του Ιωσήφ. Αφού το κάνει πάντα. Γιατί να γυρίζει σπίτι του. Κάθε φορά που ο καλός του φίλος γίνεται λιώμα ξέρει πως μιά ωρίτσα τους χωρίζει από το τελευταίο ''γεια''. Η μέθη αν είναι μοναχική, η μοναξιά θέλει παρέα. Η νύχτα, σχεδόν κρύα. Το πρωινό δεν υπόσχεται τίποτε παραπάνω. Η υγρασία έχει σκαρφαλώσει στα κόκκαλά του και ο αυχένας του είναι σχεδόν άκαμπτος. Ανάβει ένα ακόμη τσιγάρο, το τελευταίο στο κρύο.

Εισπνοή. Δεν έχει και κανέναν άλλον. Οι γονείς του μεγάλωσαν και συνεχίζουν να μεγαλώνουν στην επαρχία. Εκείνος εδώ από τα 18. Λίγο άσχημος, λίγο ασουλούπωτος, μα έξυπνος. Δηλαδή μέχρι σήμερα αλλάζει δουλειές από super-market σε fast-foodάδικα αφού η μιζέρια της εμφάνισής του τον ακολουθεί και τον παλεύει. Θέλει να γίνει ηθοποιός.

Ηθοποιός. Πως; Με τα μάτια στραμμένα στη γη; Χωρίς να γνωρίζεις τη φύση των ανθρώπων γύρω σου; Με μια πανοπλία πάντα φορεμένη στο μυαλό σου; Με τον φόβο της εμφάνισής σου; Ναι έτσι. Πέρναγε στις σχολές και τις παράταγε. Ταλέντο από φως είχε, μα μυαλό από λασπωμένα μακαρόνια σουρωμένα στον καθρέφτη του. Την αποδοχή φοβόταν γιατί δεν ήξερε να την διαχειριστεί. Κυνηγημένος, έτρεχε μια ζωή να ξεφύγει από τα μεγάλα. Λήθαργος και λήθη. Κι έλεγε...Δεν θα 'ταν αυτό για μένα, αλλιώς θα γινόταν, θα συνέβαινε, θα πέταγε, θα κουνιόταν, θα έλαμπε, θα σπαρταρούσε....αλλά πέθανε....άρα δεν ήταν για να ζήσει. Ποια παράνοια έχει ζώσει αυτή την ψυχή που σκέφτεται σαν να μην υπήρξε το χθες, σαν να μαραίνεται κάθε μέρα και να φυτρώνει την επόμενη; Ποια μεγαλύτερη παράνοια δέρνει αυτή την ψυχή που όλα αυτά τα γνωρίζει; Που είναι μια ψυχή αστραφτερή; Γιατί γαμώτο, συρρικνώνεσαι;

Εκπνοή. Μούρη με μούρη έπεσε με την κοπέλα που έφυγε από το διαμέρισμα του Ιωσήφ. Δεν την ένοιαζε και πολύ. Δεν σε νοιάζει τίποτα μετά τα drugs. Έκλαιγε, σπάραζε, παραπάτησε, έπεσε. Μια χαρά ήταν. Έβγαζε τα σκατά από μέσα της. Για την μάνα της που τους παράτησε στα 12, για τον αδελφό της που ήταν πούστης, για τον γκόμενο που την έφτυσε απόψε, για την αποτυχημένη απόπειρά της να γίνει ξανθιά. Για όλα. Και αν αδειάσει ο θυμός είναι πλαστό. Δεν αδειάζει. Είναι πλαστό. Και τρίτη φορά. Είναι πλαστό.

Το τσιγάρο πατημένο στο πεζοδρόμιο. Χτυπάει το κουδούνι.
-Ρε μαλάκα αφού έχεις κλειδιά τι χτυπάς; ακούγεται από το θυροτηλέφωνο
-Κλειδιά έχω, πολλές αντοχές δεν έχω, άνοιξε...!
-Μου πήρες μήπως τσιγάρα;
-Ναι σου πήρα ,άνοιξε, κρυώνω!
-Γαμώτο ήθελα και μια σοκολάτα...
-Σου έχω πάρει και σοκολάτα, άνοιξέ μου!
Το τσιγάρο πατημένο στο πεζοδρόμιο.

...συνεχίζεται

ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ, ΙΩΣΗΦ- ΣΕ ΖΩΓΡΑΦΙΣΑ

2008-03-24T19:11:00.002+02:00

.
.
.
.
.

.
.
.
.
.

ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ, ΙΩΣΗΦ-HUNGOVER

2008-03-18T19:11:00.001+02:00

Ο Ιωσήφ πάτησε το play. Θόρυβος, θόρυβος και γρατζουνιές. Ο ήχος μοιράζεται στον χώρο σε γραμμές, σε παύλες και αγκύλες. Κρατάει με τον δείκτη το αριστερό του ρουθούνι και πιάνει μία στον αέρα. Λούτρινα ζωάκια παρελαύνουν, στρατιωτικά, και καραμέλες χτυπάνε την ομπρέλα του με βάρος φτερού. Η βαρύτητα τον ξέχασε σε μια διάσταση που τα υγρά είναι φυσαλίδες και το στομάχι του σαν να πάτησε, πριν χρόνια, για πρώτη φορά στο φεγγάρι και όσο κι αν γελιέται, είναι ακόμα εκεί να χαζεύει το ροζ σημαιάκι του. Και είναι στον αέρα. Προσπαθεί να φτάσει τον καθρέφτη, που κάποιος, γαμώτο, κάρφωσε στο ταβάνι. Εκεί που ο Cherry, που τον έλεγαν Σωτήρη, είχε ζωγραφίσει μια καρδιά.
.
Το φως όρισε την ημέρα που ο παραμυθένιος μας ήρωας θα γνώριζε το κάτι παραπάνω. Έρχεται για τον καθένα από εμάς, μία στιγμή, που αποκαλύπτεται βιαίως, συνειρμικά ή εντελώς συμπτωματικά, η πραγματικότητα του εαυτού του, η προσωπική του αλήθεια. Συνήθως είναι η μόνη στιγμή που αν μιλήσουμε δυνατά, θα ακούσουμε την φωνή μας έτσι ακριβώς όπως την ακούν και οι γύρω μας. Και τα μάτια. Τα μάτια λάμπουν και μοιάζουν με της μητέρας μας. Δεν ήταν αυτή η μέρα. Ήταν μια άλλη στιγμή. Παρένθεση.
.
Κρύος ουρανός, υγρό φως και υποψία πονοκεφάλου. Και για τους δύο.
Στο ρολόι φώτιζε 19:11. Χάλασε και αυτό μαζί με το μυαλό τους.Προσωρινά.
-Τι ώρα είναι;
-Έχει χαλάσει...
-Να φύγω;
-Μπορείς;
-Δεν νιώθω καλά....
-Να φύγεις τότε, βαριέμαι.
-Μαλάκα.
Για ένα δευτερόλεπτο έκλεισε τα μάτια του. Μα τα είχε ανοιχτά. Μα χάθηκε. Μα ήταν κοντά στον καθρέφτη του. Ήχος πόρτας.
Ο Ιωσήφ μόνος στο υπνοδωμάτιο.
Ο Ιωσήφ πέρασε τέλεια χθες, το βράδυ.
Χόρεψε, ήπιε, έκανε drugs, πηδήχτηκε, κοιμήθηκε...μισή ώρα. Τα φρύδια βαριά, πολύ βαριά και άναψε ένα τσιγάρο, μα το έσβησε. Σηκώνεται και περπατάει μέχρι το σαλόνι. Στον καναπέ κοιμάται ένα αγόρι. Μέχρι να ξυπνήσει ας τον λέμε ''Λουκά''.
΄΄Να φύγεις τότε, βαριέμαι";Τι σκεφτόμουν ο μαλάκας. Μόνος, μπουρδουκλωμένος στα σεντόνια...δεν θέλω πια.
Με μια άτσαλη κίνηση έπιασε το κινητό του.
-Κοιμάσαι?.........-Έλα από δω.........-Την έδιωξα........-Όχι, ρε. Ο αδερφός της κοιμάται στο σαλόνι........-Χε ,σκάσε κι έλα να κοιμηθούμε μαζί και θα σου πω ποιον από τους δύο γάμησα........

...συνεχίζεται

ΣΤΑΧΤΟΔΟΧΕΙΟ, ΤΟ

2008-03-12T19:11:00.003+02:00

φλέβες ροές νικοτίνη πίεση κόμποι
πόσες αναπνοές χωράνε σε ένα πακέτο τσιγάρα,
καρδιά από φίλτρα,
πόσες;
χτυπάς;
.
.
.
.
.

ΘΡΗΣΚΕΙΑ, Η

2008-03-11T19:11:00.005+02:00

.
.
δεν έχω πίστη σε εμένα, έχω πίστη σε εσένα
όπως χτίζονται οι θεοί, έτσι σε έχω χτίσει
μικρέ μου ,όμορφε εραστή, μη με αγγίζεις

ευλόγησέ με.

.
.
πίνω.

VOYAGE, LE

2008-03-04T19:11:00.001+02:00

.
.
.
.
.

by NIKKO PATRELAKIS
.
.
.
.
.

ΦΟΒΑΜΑΙ, ΕΜΕΙΣ

2008-02-27T19:11:00.002+02:00

δύο παιδιά που μεγαλώνουν σε τόπους ιερούς και ακουμπούν τα γόνατά τους στο έλεος της αγάπης, ματώνουν και γελούν στο φως, κοιμούνται και φοβούνται στο σκοτάδι, παίζουν με τις λέξεις και ο χρόνος μετράει σε στιγμές και σε ψιθύρους, σε βλέμματα που ανθίζουν κήπους, κήπους με ζαχαρωτά όπως τα φιλιά τους, στην όχθη από το ρυάκι των αλλαγών φωνάζει το ένα στο άλλο- .
υπάρχουν λάθη που δεν γίνονται, δεν προκύπτουν και δεν ορίζονται μα ορίζουν. υπάρχουν άνθρωποι που αγκαλιάζονται σφιχτά και η ανάσα τους πιέζεται στο θώρακά τους. κρατούσα στην τσέπη μου ένα κρυφό πόθο. μια ανάγκη. μια ελπίδα γαλάζια, όπως ένα πρωινό στο πλοίο που είδα τον ουρανό να με πνίγει και το νερό να με σώζει. και τον ήλιο. να βρω την αγάπη. να βρω όχι αλλού την αγάπη. να βρω την αγάπη μέσα μου. να την ακουμπήσω κάπου.κάπου ζεστά και χνουδωτά. σαν τον μικρό μου αρκούδο, που ζηλεύεις. νύχτωσε και τελικά δεν έψαχνα μόνο αυτό. έψαχνα την αγάπη μέσα μου αλλά και αλλού. ήθελα να κρατήσω κι εγώ μια αγάπη. να την προσέξω και να την ταΐσω. να της πω παραμύθια τα βράδια και να την πάω βόλτα το πρωί. να την ξεσκατίσω και να την μαλώσω. και κατάλαβα το επόμενο πρωί πως δεν έψαχνα τίποτα τόσο καιρό γιατί ήμουν πληγωμένος. παρατημένος χωρίς γράμμα στο κομοδίνο. χωρίς συγγνώμες ή κατηγορίες. μόνο παγωμένος. και χάζευα. δεν έψαχνα αυτό που ήθελα. δεν ήθελα αυτό που έψαχνα. οι μέρες έμοιαζαν έτσι ανέμελες. εύκολες. εύκολες μέρες. έμοιαζαν. χωρίς καληνύχτες. χωρίς δεύτερα φιλιά. χωρίς φίλτρα μαγικά και στρατηγικές. με έβρισκαν τα πρωινά ανεκπαίδευτο. οι σχέσεις των ανθρώπων δεν είναι ενστικτώδεις. απαιτούν εκπαίδευση. και κόπο. να ματώνουν τα ούλα σου και να καταπίνεις το ίδιο σου το αίμα. και άρχισα να πίνω. στην υγειά σου. και ξημέρωσε η ημέρα που έγινα πιο ανεκπαίδευτος από χθες. κουτό αγόρι. στις σχέσεις δεν εκπαιδεύεις τους άλλους πριν εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου. δεν διδάσκεις. ορίζεσαι. και μόνο έτσι εκπαιδεύεις. δεν ζητάς. δεν απαιτείς. γίνεσαι παράδειγμα. απλώνεις το χέρι για να στο απλώσει και ο άλλος. και κουτό αγόρι. αφήσου. μη τα πετάς μόνο στο κρεβάτι. γδύσου. και έπεσε το βράδυ, το αποψινό, στο κεφάλι μου. γιατί όλα τα παραπάνω, τα έχω παρατηρήσει. δεν τα έχω μάθει ακόμα. και γι' αυτό δεν μπορώ να στα μάθω. είμαι ήρεμος αλλά πλαστά. ναι, στα είπα όλα. αλλά δεν σε βοήθησα. βοήθησα εμένα. αλλά εσένα; σου άπλωσα το χέρι ή δεν το έκανα; σου άπλωσα το χέρι και δεν το είδες; θα το δείς; η μήπως το έχω ακόμα στην τσέπη μου; ανεκπαίδευτος. ακόμα και τώρα που πληκτρολογώ αυτές τις λέξεις νιώθω πως τα πράγματα οφείλουν να είναι απλά. ότι μπορούν να είναι. ζεστά και χνουδωτά. φοβάμαι. .
-διεκδικώ το δικαίωμά μου να είμαι το παπί σου
.
.
.
.
.

ΘΥΜΟΣ, Ο

2008-02-19T19:11:00.000+02:00

.
.
.
.
.

δεν γουστάρω την αποτυχία
.
.
και όμως πρέπει να την κάνω παρέα;
να πάει να γαμηθεί.
.
δεν θα μάθω να τη χειρίζομαι ,επειδή θα υπάρχει.
.
θα την αγνοώ μέχρι να με συνηθίσει εκείνη.
.
είμαι κωλόπαιδο βορείων προαστίων
κακομαθημένο του κερατά
και την πουτάνα τη ζωή
δεν θα την προάγω σε νταβατζή μου.
πουτάνα θα μείνει.
.
κι εγώ θα δίνω ρέστα.
.
.
.
.
.

ΑΠΟΣΤΑΣΗ, Η

2008-02-14T19:11:00.001+02:00

και όταν όλα είναι εκεί που πρέπει να είναι
οι καρδιές είναι πιο ήρεμες
.
η πόλη αυτή , τελικά, δεν είναι και τόσο μεγάλη
..
αφού οι δρόμοι είναι ουρές που οδηγούν σε κεφάλια
κομμένο καρέ το ταξίμετρο
και μια σοκολάτα για σένα
μια στιγμή να σε δω
όσο κρατάει ένας θυμός σου
τόσο οι αδένες μου θα διογκώνονται
και σημασία θα σου δίνω
μέχρι το πύον μου, να μου κόψει την ανάσα
μέχρι να πνιγώ από τα ίδια μου τα υγρά
έλα να με πνίξεις εσύ με τα δικά σου
.
ή θα έρθω εγώ
.
δίπλα σου κάθομαι
τώρα
χωρίς σωσίβιο
γράφοντας αυτό
που θα σου πω σε λίγο
με νάζι
να δεις.
.
.
.
.
.
.

ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ

2008-02-08T19:11:00.000+02:00

ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΑΝ ΕΒΑΖΑ ΣΕ ΚΑΔΡΟ,
ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ ΘΑ ΤΟ ΚΑΡΦΩΝΑ.

.
.
...
.
.
.

.

ΧΡΥΣΟΣ, Ο

2008-02-05T19:11:00.000+02:00

.
Εκπαιδεύω Ένα Αγρίμι Με Ζάχαρη Και Λουλούδια
.
τις σάρκες σου μη μασάς, πάλι σε εσένα επιστρέφουν.
.
η λάμψη από τα μάτια σου, όμως,
φωτίζει εκείνους που κοιτάς
και επιστρέφει.
ΕΙΚΟΝΑ ΑΓΑΠΗΣ.
.
να επιλέγεις την μεταμόρφωση της ενέργειας
και όχι την ανακύκλωση.
η ψυχή σου δεν είναι χοάνη,
η ψυχή σου είναι εργαστήρι αλχημείας.
σκοπός της είναι να λάμπει,
όσα σκατά κι αν τρώει.
ΕΙΚΟΝΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ.

Η ΑΡΕΤΗ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ, Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

2008-01-28T19:11:00.000+02:00

.
.
.
.......
.
.
.
.
.
....
.
.

ΤΑΣΕΙΣ, ΟΙ

2008-01-23T19:11:00.000+02:00

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.

Οι σχέσεις των ανθρώπων, σκέφτομαι, είναι απλές.
Όταν ζω την ημέρα μου δηλώνω πως είναι δύσκολες.
Δύσκολες και απλές λοιπόν σαν τις μαθηματικές πράξεις.
Με μια διαφορά. Το απόλυτο του αποτελέσματος.
Το απόλυτο γενικώς.
Ανάμεσα σε δύο κάθετες γραμμές,
δεν στέκεται καμία ανθρώπινη διαδικασία,
του νου και της ψυχής.
Μάλλον πιο κοντά στα όρια βρίσκονται,
που είναι ό,τι πιο ασαφές και λαμπρό της μαθηματικής τέχνης.
Τα συναισθήματα έχουν τάσεις...
Τείνουν...
Τεντώνουν τον κορμό τους προς τα κάπου.
Και πόσο με βολεύει που το άπειρο εκφράζεται με τα όρια!
Όριο στο συν άπειρο.
Όριο στο πλην άπειρο.
Τα μαθηματικά σπάνε τα όρια τεντώνοντάς τα μέχρι τέλους
και σε ένα σύμπαν κυκλικό, όπως το δικό μας,
περνούν ξανά άπειρες φορές, από την αρχή τους.
Ναι. Σαν κι εμάς.
Μισούσα τα μαθηματικά γιατί πίστευα πως η νομοτέλειά τους
είναι το αποτέλεσμα.
Έμαθα αργά πως η διαδικασία είναι ο κανόνας τους.
Όπερ...;

.

,ΟΙ

2008-01-21T19:11:00.000+02:00

πρέπουσα ,την πρέπουσα, σημασία δεν θα δώσω

την ,στα σύννεφα, θα φτάσω αντοχή μου

η θέλησή μου, αφού, είναι πιο συνεπής,

μέτωπο, στρατιώτης με το χέρι στο μέτωπο

αποστολή, με μία, μοναδική θρησκεία

σταυρούς δεν θα καρφώσω,κορμιά, όρθια

θα παραδώσω, όπλα, τα, μου, ποτέ

φωνή ,ανάστημα και κόρνες σφυρίζουν,

ακούς ,τις;

είναι ο πόλεμος, ο του έρωτα, χαρακώματα, τα

μη φυλαχτείς! άνθρωπος είσαι

και να πεθάνεις μπορείς.

από επιλογή.

στην ,του έρωτα, μάχη.

ΒΛΑΚΑ, ΒΛΑΚΑ, ΠΑΠΙ ΜΟΥ

2008-01-18T19:11:00.000+02:00

ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ

ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ
ΠΑ

ΠΡΟΣΘΕΣΗ, Η

2008-01-16T19:11:00.000+02:00

A

2008-01-05T19:11:00.000+02:00

Περίσσευε από την κουβέρτα.
Είχες ξαπλώσει κάθετα.
Κοιμόσουν ήσυχα ,χωρίς φωνές, χωρίς να με ψάχνεις.
Άνοιξα το παντζούρι να δω αν ξημέρωσε κι έξω.
Το νερό έβραζε στην κρύα μου κουζίνα. Έτρεξα, στις μύτες των ποδιών μου, να σου ετοιμάσω καφέ.
Όχι πολύ πικρό.
Τον ακούμπησα στο τραπέζι, μπροστά από την θέση που κάθεσαι, ναι, ναι, μη γελάς, έχεις θέση στον καναπέ μου, συγκεκριμένη.
Θέση στο κρεβάτι μου.
Θέση στο σώμα μου για το κεφάλι σου.
Ήταν 16:00.
Ο καφές έτοιμος και έπρεπε να σε ξυπνήσω.
Περίσσευε η πλάτη σου.
Από την κουβέρτα.
Η όμορφη πλάτη σου.
Ένα χάδι από το σβέρκο μέχρι κάτω.
Με οδήγησε η ραχοκοκαλιά σου, ακούμπησα στον αναστεναγμό που έβγαλες.
.

το βράδια που δακρύζεις στο σεντόνι
βλέπω στα όνειρα πως κρύβεσαι και κλαις
κι όταν φωνάζεις το όνομά μου δυναμώνει
στην αγκαλιά μου
στα μάτια σου
στο μυαλό μου
στην θέληση σου
στην Ικανότητα μας

.
Στην πλάτη σου θα πάω φέτος διακοπές, σκέφτηκα.
.
.
.
.
.
.

ΥΓΕΙΑ ,Η

2007-12-31T19:11:00.000+02:00

ΕΜ ,D!

2007-12-30T19:11:00.000+02:00

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
..
.
.
.
.

φτιάχνουμε ένα μπιφτέκι με πέντε κουταλιές πιπέρι και κρύβουμε το δοχείο του νερού. το δίνουμε σε έναν τρίτο, ας τον ονομάσουμε J, άγνωστο προς τον εκπαιδευόμενό μας, G, αφού τον έχουμε αφήσει για μία ημέρα νηστικό. o J προσφέρει το μπιφτέκι στο G, ο οποίος το καταβροχθίζει. το πιπέρι προκαλεί στον G έντονη ενόχληση. αναζητά το νερό του μα δεν το βρίσκει. τότε το αφεντικό του, D, του προσφέρει νερό και τον ανακουφίζει. επαναλάβετε την εκπαίδευση εβδομαδιαίως για έναν μήνα! . τι μάθαμε σήμερα;

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ

2007-12-28T19:11:00.000+02:00

.
.
ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ
..
.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ,Η

2007-12-27T19:11:00.000+02:00

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΥΡΙΟ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΟΣΟ ΑΝΕΞΗΓΗΤΗ ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΧΘΕΣΙΝΗ ΟΣΟ ΘΑ ΝΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ Ή ΣΕ ΔΥΟ ΧΤΥΠΟΥΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ Η ΜΕΡΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΑΝΕΞΗΓΗΤΗ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΓΚΡΙ ΑΠΟ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΝΑ ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΤΗ ΣΤΑΘΜΗ ΤΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ
.
ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ ΛΙΓΟ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΤΑΣ ΕΝΩ ΣΤΟ ΕΙΠΑ ΓΑΜΩΤΟ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΗ ΠΑΡΑΠΑΤΑΣ ΕΧΕΙΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑΙ ΘΑ ΓΡΑΦΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΙΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΟΡΘΙΟΣ
.
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΗΝΥΧΤΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΥΣΗΣ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΠΟΔΙΑ ΠΕΡΠΑΤΑ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΦΤΕΡΑ ΠΕΤΑ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΜΥΑΛΟ ΚΟΛΥΜΠΑ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΨΥΧΗ ΚΑΘΙΣΕ ΑΦΟΥ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ ΓΕΛΑΩ ΚΑΙ ΑΦΟΥ Η ΦΩΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙΓΟΜΑΙ
.
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΚΑΙ ΠΩΣ Ο ΜΟΝΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΣΕ ΘΕΩΡΗΣΑΝ ΑΝΙΚΑΝΟ Ή ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΑΥΤΩΝ
.
ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΤΣΕΠΗ ΕΧΘΡΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΨΑΛΙΔΙ ΣΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΜΑΤΙΑ ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΗΘΕΙΣ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΥΣΗΣ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙΣ ΟΤΑΝ ΞΥΠΝΑΣ ΞΥΠΝΑ
.
ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΑΝΙΚΑΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΑΝΙΚΑΝΕΣ ΦΩΝΕΣ ΟΥΤΕ ΝΑ ΒΡΙΣΟΥΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΜΕ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΝΑ ΖΟΥΝ ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΚΑΥΣΗΣ ΧΩΡΙΣ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΗΧΤΟ ΥΓΡΟ ΕΓΩΠΑΘΗ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟ ΜΗ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ ΦΤΕΡΩΤΟ ΜΟΥ ΑΓΡΙΜΙ
.
Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ
Η ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ
.
ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ ΚΑΛΩΣΗΡΘΕΣ

ΦΤΕΡΑ ,ΤΑ

2007-12-21T19:11:00.001+02:00

.
.
.